تحلیل عوامل مؤثر بر تنبلی اجتماعی (مطالعه مقایسه‌ای میان کارمندان دو شهر یزد و خرم‌آباد)

نویسندگان

1 کارشناسی ارشد پژوهش علوم اجتماعی دانشگاه یزد

2 دانشیار دانشکده علوم اجتماعی دانشگاه یزد

3 استادیار دانشکده علوم اجتماعی دانشگاه یزد

doi
10.22059/ijsp.2018.68621
چکیده

تنبلی اجتماعی به‌عنوان «کاهش قابل‌ملاحظه تلاش افراد در کارهای گروهی در مقایسه با انجام همان کار به‌صورت انفرادی» تعریف شده است. با توجه به این مسئله، هدف مقاله حاضر بررسی و شناسایی عوامل مؤثر بر تنبلی اجتماعی در سطح خرد، میانه و کلان و ارائه راهکارهای لازم برای آن در جامعه می‌باشد. برای این منظور، با استفاده از داده‌های پیمایشی در بین 400 نفر از کارمندان دو شهر یزد و خرم‌آباد به بررسی عوامل تأثیرگذار پرداخته می‌شود. برای تحلیل داده‌ها از رگرسیون چند گانه استفاده‌شده است. یافته‌ها نشان می‌دهد که نبود انگیزه پیشرفت و غضب اخلاقی در سطح خرد و بیگانگی سیاسی و عام‌گرایی در سطح کلان با 0.48 درصد تبیین، مهم‌ترین تبیین‌کننده‌های تنبلی اجتماعی در این پژوهش می‌باشند.