بررسی عوامل فردی موثر بر قانون شکنی خیرخواهانه در محیط کار
نویسندگان
1 استادیار گروه مدیریت دولتی دانشکده مدیریت دانشگاه تهران
2 استاد گروه مدیریت دولتی دانشکده مدیریت دانشگاه تهران
3 کارشناس ارشد مدیریت دولتی دانشکده مدیریت دانشگاه تهران (نویسنده مسئول )
doi
چکیده
قانونشکنی و عدم توجه به قوانین و خطمشیها یکی از پدیدهها و معضلات سازمانهاست؛ بااینحال افراد همواره برای استفاده شخصی، قوانین را زیر پا نمیگذارند و گاهی اوقات قوانین و خطمشیهای رسمی سازمانی را بهطور آگاهانه و با هدف تأمین هرچه بیشتر منافع سازمان و یا یکی از ذینفعان آن نقض میکنند که درنتیجه این موضوع باعث شده است که پژوهشگران حوزۀ رفتار سازمانی به تبیین محرکهای چنین رفتاری در محیط سازمان بپردازند. ما در این مقاله بهدنبال بررسی عوامل فردی مؤثر بر رفتار قانونشکنی خیرخواهانه هستیم. رویکرد این پژوهش از نوع کمی بوده و مدل تحقیق نیز با نمونهای متشکل از 265 نفر از کارکنان شهرداری منطقۀ 4 تهران و با استفاده از روش نمونهگیری تصادفی ساده مورد سنجش قرار گرفته است. دادههای موردنیاز این پژوهش با استفاده از پرسشنامههای معتبر جمعآوری و با کمک نرمافزارهای SPSS و Lisrel و از طریق روشهایی نظیر تحلیل عاملی و مدل معادلات ساختاری مورد تجزیهوتحلیل قرار گرفت. نتایج پژوهش نشان میدهد که عامل "ریسکپذیری" یا تمایل طبیعی افراد به بالا نشاندادن احتمال موفقیت در مواقع مخاطرهآمیز و همچنین عامل "همدلی" یا توانایی درک احساسات و عواطف دیگران، با قانونشکنی خیرخواهانه ارتباط مثبت دارند.