بررسی عوامل فردی موثر بر قانون شکنی خیرخواهانه در محیط کار

نویسندگان

1 استادیار گروه مدیریت دولتی دانشکده مدیریت دانشگاه تهران

2 استاد گروه مدیریت دولتی دانشکده مدیریت دانشگاه تهران

3 کارشناس ارشد مدیریت دولتی دانشکده مدیریت دانشگاه تهران (نویسنده مسئول )

doi
چکیده

قانون‌شکنی و عدم توجه به قوانین و خط‌مشی‌ها یکی از پدیده­ها و معضلات سازمان‌هاست؛ بااین‌حال افراد همواره برای استفاده شخصی، قوانین را زیر پا نمی­گذارند و گاهی اوقات قوانین و خط‌مشی­های رسمی سازمانی را به‌طور آگاهانه و با هدف تأمین هرچه بیشتر منافع سازمان و یا یکی از ذی‌نفعان آن نقض می­کنند که درنتیجه این موضوع باعث شده است که پژوهشگران حوزۀ رفتار سازمانی به تبیین محرک­های چنین رفتاری در محیط سازمان بپردازند. ما در این مقاله به‌دنبال بررسی عوامل فردی مؤثر بر رفتار قانون‌شکنی خیرخواهانه هستیم. رویکرد این پژوهش از نوع کمی بوده و مدل تحقیق نیز با نمونه­ای متشکل از 265 نفر از کارکنان شهرداری منطقۀ 4 تهران و با استفاده از روش نمونه‌گیری تصادفی ساده مورد سنجش قرار گرفته است. داده­های موردنیاز این پژوهش با استفاده از پرسشنامه­های معتبر جمع‌آوری و با کمک نرم‌افزارهای SPSS و Lisrel و از طریق روش­هایی نظیر تحلیل عاملی و مدل معادلات ساختاری مورد تجزیه‌وتحلیل قرار گرفت. نتایج پژوهش نشان می­دهد که عامل "ریسک‌پذیری" یا تمایل طبیعی افراد به بالا نشان‌دادن احتمال موفقیت در مواقع مخاطره‌آمیز و همچنین عامل "همدلی" یا توانایی درک احساسات و عواطف دیگران، با قانون‌شکنی خیرخواهانه ارتباط مثبت دارند.