بررسی تطبیقی توزیع فضایی جرم در محدودههای شهری و پیراشهری با روش فراترکیب
نویسندگان
1 دانشیار مدیریت شهری، دانشگاه علامه طباطبایی، تهران، ایران
2 کارشناس ارشد مدیریت شهری، دانشگاه علامه طباطبائی ، تهران، ایران
doi
10.22054/urdp.2022.60525.1322چکیده
حرکت از زندگی کشاورزی به صنعت و سپس خدمات و تحول در الگوهای فضایی توسعه و اسکان، شهرها و کلانشهرها را بهمثابه مراکز تجمع جمعیت و تمرکز منابع توسعه مطرح نمود. این تمرکز در فضا و سرزمین که ناگزیر از تنوع، تضاد و تعارض در ترکیب، منافع و رفتار بازیگران است، علاوه بر ارتقای کیفیت زندگی میتواند بستری برای شکلگیری جرم باشد. پیامدهای این بسترسازی بهویژه در مواردی که رشد کالبدی بدون برنامهریزی فضایی باشد، بیشتر نمایان میشود. این پژوهش باهدف بررسی الگوهای فضایی جرائم در محدودههای شهری و پیراشهری و استفاده از آن در برنامهریزی شهری انجام گرفته است. رویکرد پژوهش، توصیفی-تحلیلی و روش آن، فراترکیب است. نتایج مؤید این هستند که عواملی همچون تراکم جمعیت و اکولوژی اجتماعی میتوانند فرصتهایی برای ارتکاب جرم ایجاد نمایند، اما رفتار اجتماعات مختلف در مواجهه با این فرصتها از الگوی ثابتی پیروی نمیکند. مقایسهی وضعیت شهرهای ایران و دیگر نقاط جهان روشن نمود که بررسی پراکندگی جرائم توسط پژوهشگران داخلی و خارجی به لحاظ شکلی و محتوایی متفاوت بوده و رویکرد تحقیقات خارجی، کاربردیتر است. نتایج میتوانند در تدوین سیاستها و برنامههای توسعه شهری و اقدامات اجرایی برای ارتقای امنیت شهری موردتوجه قرار گیرند.