فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

اندازه‌گیری ناهمسانگردی مغناطیس پذیری (Anisotropy of Magnetic Suscpetibility) فنی مناسب برای کمی کردن فابریک مغناطیسی یک تودة نفوذی با استفاده از مغزه‌هایی استوانه‌ای به قطر 25 میلی‌متر و طول 50 تا 100 میلی‌متر  است. منشأ فابریکهای مغناطیسی در گرانیتها،  سوگیری بلورهای دارای خواص مغناطیسی در ماگما پیش از تبلور کامل آن است. در این مقاله، سعی شده است ضمن تشریح اصول ناهمسانگردی مغناطیس پذیری (AMS) ،  نتایج اولیه مطالعه گرانیت شــــــاهکوه با بهره‌گیری از این روش ارائه گردد. بزرگای حساسیت مغناطیسی به دست آمده برای واحدهای مختلف این تودة نفوذی بین 79µ SI و  2896µ SI  است.مشاهدات سنگ‌نگاری و کانی‌نگاری گویای آن است که عامل اصلی این ناهمسانگردی،مگنتیت و سپس  هورنبلند و بیوتیت هستند. براین اساس، توده گرانیتوییدی شاهکوه به گرانیتهای فرومغناطیس تعلق دارد و در زمره گرانیتهای سری مگنتیتIshihara(1977) قرار می‌گیرد. این نتایج با بررسیهای سنگ شناختی پیشین که تودة نفوذی شاهکوه را از نوع I  رده بندی کرده ، کاملاً سازگار است. حضور کانی تورمالین در گرانیتهای گرایزنی و میکروگرانیتهای  لوکوکرات، می‌تواند به ایجاد فابریکهای مغناطیسی معکوس منجر شود. مطالعه چنین سنگهایی به دلیل دارا بودن فابریک مغناطیسی معکوس، به بررسیهای دقیق‌تری نیاز دارد.در حالت کلی  برگوارگیهای تقریباً قائم به دست آمده، تعیین کنندة موقعیت اولیه نمونه‌ها در دیواره تودة نفوذی و خطوارگیهای مغناطیسی قائم، بیانگر صعود ماگماست. براین اساس، نمونه‌های با خطوارگی تقریباً قائم که از گرانودیوریتهای حوالی روستای ده مرغ برداشت شده، احتمالا نشان‌دهندة مجرای تغذیه‌کننده ماگمای سازنده توده گرانیتی شاهکوه می‌ باشد.