فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

مجموعه اولترامافیک ـ مافیک سیخوران در جنوب خاوری ایران با مرز نفوذی در  دگرگونی های پالئوزوییک و با مرز گسلی در زیر آمیزه‌های رنگین مزوزوییک قرار دارد. پیش از این، این مجموعه  به همراه دیگر مجموعه‍‌های مشابه در ناحیه اسفندقه، صرفا بر اساس روابط چینه‌شناختی به پالئوزوییک نسبت داده شده بود. مطالعات دقیق صحرایی، آزمایشگاهی و به ویژه زمین شیمی ایزوتوپی،  نه تنها سن دقیق بخش‌های مختلف این مجموعه، بلکه مسئله‌ای مهم‍‌تر یعنی طبیعت چندزادی آن را آشکار ساخت. اندازه‌گیری سن مطلق به روش   K-Ar   بــر روی کانی‌ها و کل سنگ در  بخش‌های مختلف این مجموعه نشان می‌دهد که سن بیوتیت‌‍های موجود در گنیس‌های دگرگونی‌های پالئوزوییک میزبان ، 7   ± 305 میلیون سال(کربنیفر پسین)، سن مسکوویت‌های موجود در گرانیت‌های آناتکتیک درون آنها،  8 ± 330 میلیون سال(کربنیفر پسین)، سن آمفیبولهای میان لایه های آمفیبولیتی همراه گنیسها 17±  325 میلیون سال(کربنیفر پسین )، سن آمفیبول‌های دایک‌های گابرو ـ پگماتوییدی که توالی کومولاهای اولترامافیک ـ مافیک لایه ای را قطع می‌کنند، از 280 تا250 میلیون سال(پرمین)، سن آمفیبول‌ها و پلاژیوکلازهای برخی  دایک‌های گابروپگماتوییدی و میگماتیت‌های بازی حاصل از ذوب آمفیبولیت‌ها در حاشیه گابروی ایزوتروپ و سن آمفیبول‌های آمفیبولیت‌های میزبان، 184 تا220 میلیون سال(تریاس میانی ـ پسین، سن تزریق توده گابروی ایزوتروپ)، سن نمونه‍‌های کل سنگ  دایک‌های دیابازی که مجموعه اولترامافیک ـ مافیک، دگرگونی‌های  پالئوزوییک و گابروهای ایزوتروپ را قطع می‌کند، به‌طور عمده در محدوده 160 تا 134میلیون سال (ژوراسیک میانی ـ پسین) و یک نمونه حدود81 میلیون سال (کرتاسه پسین) و بالاخره، سن مسکوویت‌های فنژیتی گارنت میکاشیست‌های آمیزه‌های رنگین کوه آشین، حدود 80 میلیون سال (کرتاسه پسین) است.