فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

منطقه مورد مطالعه به وسعت ٦١٠ کیلومتر مربع در خاور با تولیت همدان و در بخش شمالی کمربند سنندج - سیرجان قرار دارد. این منطقه به طور عمده از انواع میکاشیستها و اسلیت با راستای تقریبی شمال باختری- جنوب خاوری تشکیل شده است. سن این مجموعه (تکتونیتها، tectonites) مربوط به قبل از ژوراسیک است که در طی دو مرحله دچار دگر شکلی پلاستیک شده‌اند این تکتونیتها بطور عمده از نوع S-L و در بعضی بخشها از نوع S هستند. در فاز اول شیستوزیته اولیه (S1) بطور موازی با لایه‌بندی اولیه تشکیل شده و دارای شیب و امتداد میانگین N135/56NE و N138/30SW است. در طی این فاز انواع خطواره‌های حاصل از ریز چین، کانی و سایه فشاری ایجاد شده است. طول موج ریز چینها به چند میلیمتر می‌رسد و بطور ناپیوسته با راستای N188/12 به دنبال هم قرار گرفته‌اند. کانیهای ایجاد کننده خطواره‌ها شامل میکا و آمفیبول است و پورفیروبلاستهای استارولیت و گارنت خطواره سایه فشاری ایجاد کرده‌اند. پورفیروبلاستهای استارولیت نسبت به S1 قبل تا همزمان با تکتونیک و گارنت در قبل تا بعد از تکتونیک تشکیل شده‌اند. در این مرحله چینهای بین لایه‌ای (intrafolial fold) نیز از رگه‌های کوارتزی در بین شیستوزیته ایجاد شده است. فاز دوم دگر شکلی در نتیجه نیروهای جانبی با روند N56 ایجاد شده و بر اثر آن عناصر بافتی کنونی نمایان شده است که ساختار اصلی موجود در منطقه را تشکیل می‌دهند. سطح S2 در این فاز بر اثر چین خوردگی لغزشی - خمشی سطوح  S1 ایجاد شده و سطح محوری چینها را با موقعیت N164/61NE و N154/64 SW تشکیل داده‌اند خطواره ثانویه نیز با راستا و میال میانگین N157/07 حاصل لولای این ریز چینها است. از خطواره‌های دیگر این فاز خطواره‌های تقاطعی و خطواره آندالوزیت است که همروند با L2 می‌باشند. چینهای بزرگ مقیاس از گونه طولی (longitudinal) بوده و بصورت تاقدیس و ناودیسهای متوالی با سطح محوری میانگین N148/74SW به موازات L2 قرار گرفته‌اند. عناصر زیر بافتی مسکویت و کوارتز در این فاز جهت یافته شده و همانند عناصر بافتیS2, S1 و L2 تقارن ارتورومبیک دارند.