فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

گزارشات تاریخی و اطلاعات ثبت شده توسط دستگاه‌های لرزه نگاری و نیز شواهد زمین شناسی همگی نشان می‌دهند که شمال غرب ایران یکی از مناطق لرزه خیز خاور میانه بشمار می‌آید. زمین لرزه مخرب سال ۱۹۹۰ رودبار - طارم نیاز منطقه به شبکه لرزه نگاری دائمی را گوشزد نمود و موسسه ژئوفیزیک دانشگاه تهران در سال ۱۹۹۵ یک شبکه لرزه نگاری دائمی تله متری جهت ثبت زلزله‌های محلی در شمال غرب ایران نصب و راه اندازی نمود. بر اساس داده‌های بدست آمده از این شبکه لرزه نگاری، نواحی فعال و لرزه خیز متعددی قابل تشخیص می‌باشند. توزیع کانونی زمین لرزه‌های محلی با روند کلی شمال غرب جنوب شرق گسل‌های اصلی در منطقه تطابق دارد. توزیع کانونی زمین‌لرزه ها در شرق و غرب منطقه با گسل‌های آستارا و رودبار در شرق و گسل ارومیه در غرب همخوانی دارد. نوعی وضعیت نبود لرزه‌ای در قسمت مرکزی در اطراف شهر تبریز قابل مشاهده می‌باشد. حالت مشابهی در حوالی گسل آستارا دیده می‌شود. اغلب زمین‌لرزه‌ها کم‌عمق هستند و نشان می‌دهند که فعالیت لرزه‌خیزی در پوسته فوقانی رخ می‌دهد و لایه لرزه‌خیز پوسته زمین دارای ضخامتی حدود ۲۰ کیلومتر می‌باشد. با توجه به سابقه لرزه‌خیزی و نیز زمین‌لرزه‌های ثبت شده در منطقه، وقوع زمین‌لرزه قوی در شمال غرب ایران دور از انتظار نمی‌باشد.