فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

در این تحقیق ارزیابی کارآیی روشهای آماری در پیش بینی پتانسیل زمین لغزش با استفاده از اطلاعات ذخیره شده در سیستم اطلاعات جغرافیایی (GIS) صورت گرفته است. برای این منظور منطقه رودبار که می‌تواند بعنوان الگویی مناسب برای بخشی از منطقه شمالی کشور باشد در نظر قرار گرفته است. بررسی ها نشان می‌دهد که لیتولوژی، فاصله از گسل، پوشش گیاهی و کاربری اراضی، بارندگی و حداکثر شتاب زلزله عوامل اصلی موثر در وقوع ناپایداری در منطقه می باشند که جهت ارزیابی هر یک از این عوامل بعنوان یک لایه اطلاعاتی در تحلیل‌ها برای تهیه نقشه پهنه بندی خطر زمین لغزش مورد استفاده قرارگرفته اند. از تحلیل های آماری یک متغیره و چند متغیره جهت ارزیابی پتانسیل خطر زمین لغزش استفاده گردید. در تحلیل های رگرسیونی مشخص شد که طبقه‌بندی داده‌ها بصورت رده‌های شیب بارندگی و ... باعث کاهش دقت پیش بینی‌ها می‌گردد. همچنین وزن‌دار نمودن واحدهای نمونه بر حسب بزرگی هر واحد با میزان لغزش یافته هر کدام از آنها باعث افزایش دقت ارزیابی می‌گردد. بطور کلی از بین تحلیل‌های یک متغیره، روش تراکم سطح نتایج بهتری را ارائه می‌نماید. تحلیل‌های رگرسیونی چند متغیره نشانگر آن است که داده‌های پیوسته نتایج مناسبتری را در مقایسه با داده‌های گسسته ارائه می‌دهند. از طرف دیگر وزن‌دار نمودن نمونه‌ها بر حسب مقادیری نظیر بزرگی سطح واحدهای زمینی و یا درصد لغزش یافته هر واحد می‌تواند نتایج را بهبود بخشد.