مطالعه متغیرهای تغییر شکل پذیری آبرفتهای درشت دانه تهران با استفاده از پرسیومتر منارد

doi
چکیده

بخش وسیعی از گسترۀ شهر تهران پوشیده از آبرفتهای درشت دانه می‌باشد. بدست آوردن متغیرهای دقیق مقاومتی و تغییر شکل این نهشته‌های زمین شناسی با استفاده از آزمایشهای برجای متداول و آزمایشگاهی تاکنون با مشکلات زیادی همراه بوده است. در این مقاله ضمن بررسی و ارائه پیشنهاد جهت رفع مشکلات بکارگیری پرسیومتر منارد در این نهشته‌ها، مدولهای برشی این آبرفتها (آبرفت A و C) با استفاده از آزمایشهای پرسیومتری، بارگذاری صفحه ای و موج برشی مورد مطالعه قرار گرفته است. نتایج مطالعات نشان می‌دهد که مدول برشی در آبرفتهای سیمانی شده تهران بطور متوسط 1.7 تا 2برابر مدولهای برشی آبرفتهای سیمانی نشده می‌باشد. همچنین با افزایش عمق، مدولهای برشی افزایش می‌یابند که این افزایش در آبرفتهای سیمانی شده بیشتر از آبرفتهای بدون سیمان می‌باشد. به دلیل اختلاف در تراز کرنش و تنش، متغیرهای تغییر شکل پذیری حاصل از آزمایشهای پرسیومتری کمتر از آزمایش بارگذاری صفحه ای و هر دوی اینها بسیار کمتر از آزمایش موج برشی می‌باشند. بطور کلی رفتار تنش-کرنش در خاکهای مورد مطالعه غیر خطی بوده و تابع تراز تنش و کرنش می‌باشد.