اولویتبندی مؤلفههای توسعه پایدار در برنامهریزی پارکهای اکولوژی نمونه موردی: (کوه پارک مشهد)
نویسندگان
1 دانشیار گروه شهرسازی، واحد مشهد، دانشگاه آزاد اسلامی، مشهد، ایران.
2 گروه شهرسازی، واحد مشهد، دانشگاه آزاد اسلامی، مشهد، ایران
3 دانشجوی دکتری،گروه شهرسازی، واحد مشهد، دانشگاه آزاد اسلامی
doi
چکیده
زمینه و هدف: با بررسی و مرور مطالب گذشته در دو حوزهی پارک اکولوژی و توسعه پایدار میتوان به این نتیجه رسید که بیشتر مطالعات بر روی مفاهیم و مؤلفههای این دو حوزه بهصورت جداگانه تأکید داشتهاند و مطالعهای در خصوص ادغام این دو حوزه و تأثیرات متقابل آنها بر رویهم انجامنشده است، برای همین منظور هدف اصلی این پژوهش شناسایی مؤلفههای پارکهای اکولوژی و اولویتبندی آنها با رویکرد توسعه پایدار شهری است. روش بررسی: این پژوهش به لحاظ هدف کاربردی، از حیث ماهیت و روش انجام کار توصیفی - تحلیلی و روش تحقیق آن کمی است. برای سؤالات پرسشنامه 28 نفر از کارشناسان فعال در حوزه توسعه پایدار و فضای سبز مشهد با روش تمام شماری انتخاب شده است. تحلیل نتایج، باتوجهبه نوع طیف مورداستفاده در پرسشها، از معادلات ساختاری و تحلیل عاملی توسط نرمافزار Smart Pls و SPSS استفادهشده است. یافتهها: یافتههای این پژوهش حاکی از آن است که مقدار اهمیت مؤلفههای اصلی در پارک اکولوژیکی به ترتیب امتیاز شامل پایداری زیستمحیطی 89 درصد، پایداری اجتماعی - اقتصادی 55 درصد و پایداری کالبدی - عملکردی 57 درصد است، بنابراین بالاترین اولویت با متغیر پایداری زیستمحیطی و کمترین اولویت پایداری اجتماعی - اقتصادی است. بحث و نتیجهگیری: نتایج پژوهش بیان میکند که اولویت شاخصهای پارکهای اکولوژی در راستای ارتقای توسعهی پایدار به ترتیب اولویت شامل پایداری انرژی - ساختمان اداری، پایداری انرژی - زیستمحیطی، تنوع زیست بومی، حفاظت - زیستمحیطی، رفاه و سلامت زیستی، عدالت اجتماعی، امنیت اقتصادی، مشارکت و حضورپذیری، انعطاف عملکردی، تنوع کالبدی، منظر سبز، تنوع مسیرها، حملونقل پایدار، پیاده مداری و خلاقیت عملکردی است. در کوه پارک مشهد در بین سه مؤلفه اصلی بیشترین امتیاز مربوط به پایداری زیستمحیطی به دلیل وجود بستر طبیعی کوهستان و کمترین امتیاز پایداری اجتماعی اقتصادی است.
