بررسی سنگ‌شناسی سنگهای آتش‌فشانی نئوژن در منطقه تودشک (جنوب باختری نائین)

نویسندگان
doi
چکیده

منطقه تودشک در جنوب باختری نائین در ایران مرکزی واقع شده است. این منطقه در کمربند ماگمایی ارومیه - دختر قرار دارد و بخشی از نقشه 000 ،۱:۱۰۰ کجان می‌باشد. در منطقه تودشک رخنمونهای سنگی وابسته به دورانهای میانه زیستی و نوزیستی حضور دارند. واحدهای سنگی از آهکهای کرتاسه بالا، سنگهای ولکانیکی ترشیری (گدازه‌ها و آذر آواریها) و نهشته‌های کواترنری تشکیل شده‌اند. نهشته‌های نئوژن این منطقه با سازند قرمز فوقانی (U.R.F) آغاز می‌گردد و پس از آن واحدهای الیوین بازالت (Ng b ) آندزی بازالت و پیروکسن آندزیت (Ng pa )، نهشته‌های لاهار (Ng la ) ، داسیت آندزیتی (Ng ad ) و داسیت (Ng d )، قرار گرفته‌اند. شواهد و مطالعات سنگ‌شناسی و ژئوشیمیایی بر تنوع واحدهای نئوژن در منطقه تودشک دلالت دارد ترکیب این سنگها از بازالت تا داسیت تغییر می‌کند. اغلب سنگهای آتشفشانی منطقه گرایش سدیک دارند و از پدیده مهم این منطقه فرآیند تبلور بخشی و اختلاط ماگمایی (AFC) می‌باشد. سنگهای بازیک منطقه تحت تأثیر دگرسانی واقع شده‌اند که در این دگرسانی فشار سیالات و درجه حرارت و نیز عملکرد گازهای فومرولی نقش عمده ای داشته‌اند. منطقه تودشک از لحاظ تکتونیکی دارای تکتونیک شکننده بوده و گسله‌ها و شکستگیهای فراوان موجود در این منطقه از روند ساختاری اصلی کمربند ماگمایی ارومیه - دختر تبعیت می‌کند. این رژیم تکتونیکی سبب جاگیری - مواد آتشفشانی شده و با توجه به نمودارهای مختلف ژئوشیمیایی و تکتونوماگمایی بازالتهای منطقه متعلق به یک محیط کششی می‌باشند که تحت تأثیر آلایش پوسته ای و تبلور تفریقی قرار گرفته‌اند. با بررسیهای ژئوشیمیایی، این بازالتها در قلمرو ماگمای ساب‌آلکالن قرار گرفته‌اند و با مطالعه دیاگرامهای عنکبوتی، ماگمای اولیه با مواد پوسته‌ای بویژه گنیس آمفیبولیتی آلایش یافته است و در مقایسه‌ای که بین سنگهای بازالتی منطقه و انواع بازالتهای ساب‌آلکالن پارانا، دکن و اتیوپی و ریوگراند صورت گرفته است، بازالت نئوژن منطقه تودشک بیشترین شباهت را با بازالتهای ریفت ریوگراند نشان می‌دهد و با توجه به این مسئله ذوب بخشی از یک گوشته تهی شده مسئول تشکیل این بازالتها می‌باشد و با بازالتهای Steans در شمال  آمریکا (Basin and Rang) از نظر منشاء مشابهت دارد.