روش جدید پهنهبندی مناطق شیبدار در برابر خطر لغزش زمین با تکیه بر بررسیهای پهنهبندی استان مازندران
نویسندگان
1
2
doi
چکیده
پدیده جنبش دامنهای یا لغزش زمین همانند پدیده های زمین لرزه، سیل و آتشفشان از بلایای طبیعی مهم بشمار میرود که هر سال رویداد آن در مناطق کوهستانی و مرتفع کشورمان بویژه در دو ناحیه البرز و زاگرس زیان های درخور ملاحظهای را به بار میآورد. عوامل گوناگونی از قبیل شرایط توپوگرافی، لیتولوژی،کلیماتولوژی، هیدرولوژی، زمین ساختی، لرزهای و فعالیت های مختلف عمرانی انسانها در ناپایداری دامنههای سنگی و خاکی مؤثر بوده و ممکن است به راههای مختلفی با تاثیر رویارو بر یکدیگر موجب تشدید ناپایداری گردند. در این پژوهش ناپایداری دامنههای استان مازندران مورد بررسی و ارزیابی قرار گرفته است. با توجه به مقیاس کار بطور کلی هشت عامل زاویه شیب دامنهها، لیتولوژی یا مصالح تشکیل دهنده دامنهها، عوامل ساختاری، ایجاد ترانشه راه، عمل آبشستگی پنجه دامنهها توسط آبهای جاری، میزان بارندگی، شدت بارندگی و زمین لرزه به عنوان عوامل موثر در ناپایداری شیب ها در این استان معرفی میشوند. با توجه به مطالعات انجام شده هر یک از عوامل بالا ردهبندی و سپس مناطقی به عنوان الگو برای پهنهبندی برگزیده شدند. عوامل یاد شده به شیوه ای در این مناطق با یکدیگر ترکیب شدند که با شناخت آنها بتوان ناپایداریهای زمین را تشخیص داده و رویدادها را پیش بینی نمود. این شیوه ترکیب به عنوان روش مناسب جدید در نظر گرفته شده و برای سایر مناطق استان مازندران مورد استفاده قرار گرفت. بر این اساس سطح کل استان مازندران از دید خطر لغزش زمین پهنهبندی شده است. با بهرهگیری از نتایج بدست آمده روش تدوین شده برای پهنهبندی خطر رانش در استان مازندران بصورت الگویی نوین برای سایر نقاط ایران و جهان پیشنهاد گردیده است.