فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

در این مقاله ، یک بافت کبد واقعی همراه با بافت‎های نرمی که در قسمت جلوی آن قرار دارند (مانند چربی و پوست) به عناصر تشکیل دهندۀشان تجزیه شده‎است و سپس مورد تابش دهی به‎وسیلۀ نوترون در عمل رادیوتراپی قرار گرفته‎است. این مطالعه می تواند برای همۀ بافت های کبد درخصوص درمان سرطان قرار گیرد. مقادیر دز جذبی در یک بافت کبد در نتیجۀ برخورد بین نوترون ها با هستۀ عناصر تشکیل دهندۀ بافت کبد تعیین شده‎است. در این مطالعه‌ی توصیفی – مقطعی بافت کبد ، مورد تابش دهی به وسیلۀ نوترون قرار داده‎شد و مقادیر دز جذبی یا انرژی جذب شده در هر یک از مواد تشکیل دهندۀ بافت کبد بدست آورده‎شد. نتایج با استفاده از آمار توصیفی با استفاده از نرم افزار Excel V2010 و SPSS V16 تجزیه و تحلیل شدند. یافته‎های مطالعه‌ حاکی از آن ‎است که اگر ترکیبات موجود در بافت کبد ، پی و پوست به عناصر تشکیل دهنده شان نظیر هیدروژن ، اکسیژن ، کربن ، نیتروژن ، سولفور و سدیم تجزیه شوند ، مقادیر دزهای جذبی نسبت به عناصر تشکیل دهندۀ بافت کبد ، پی و پوست که هر یک دارای اعداد جرمی مختلف می باشند. بیشترین مقادیر دز جذبی به عنصر هیدروژن و به سبب فراوانی آن مربوط است.