تاثیر مولفه های تمرکززدایی بر تبیین الگوی رشد نامتوازن کلانشهر تهران
نویسندگان
1 استاد گروه جغرافیا، واحد یادگار امام خمینی(ره) شهرری، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد یادگار امام خمینی (ره) شهر ری، ایران.*(مسوول مکاتبات)
2 استادیار، جغرافیا و برنامه ریزی شهری ، واحد تهران شمال، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران.
3 دانشجوی دکتری جغرافیا و برنامه ریزی شهری، واحد تهران شمال، دانشگاه آزاد اسلامی،تهران، ایران.
4 استادیار، جغرافیا و برنامه ریزی شهری ، واحد تهران شمال، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران.
doi
چکیده
زمینه و هدف : شهر گریزی به عنوان جابجایی جمعیت از نواحی شهری به نواحی روستایی، به ویژه با مهاجرت از شهر به روستا، مطرح است. این پدیده میتواند با تحلیل تفاوت نرخ رشد جمعیت در نواحی روستایی نسبت به نواحی شهری، وارد شود. شهرنشینی به دلیل تأثیرات آسیبهای زیستمحیطی مضر در کشورهای مختلف به یک نگرانی جهانی تبدیل شده است. هدف اصلی این پژوهش بررسی تأثیر مولفههای تمرکز زدایی بر الگوی رشد نامتوازن کلانشهر تهران است . روش بررسی : پژوهش با تأکید بر تمرکز زدایی شهری، به بررسی تأثیر مولفههای این پدیده بر رشد کلانشهر تهران پرداخت. جامعه هدف این تحقیق، کارکنان شهرداری تهران بودند که از طریق نمونهگیری تصادفی انتخاب شدند. از پرسشنامههای استاندارد به عنوان ابزار پژوهش استفاده شده و برای آزمون فرضیههای پژوهش از تحلیل حداقل مربعات جزئی (PLS) استفاده شد . یافتهها : نتایج تحقیق نشان دادند که مولفههای تمرکز زدایی، به ویژه در زمینههای قدرت مدیریت و خصوصیسازی و واگذاری قدرت، تأثیر مثبت و معناداری بر الگوی رشد کلانشهر تهران دارند . بحث و نتیجهگیری : تأثیر مثبت مولفههای تمرکز زدایی بر قدرت مدیریت و خصوصیسازی و واگذاری قدرت، در جهت توسعه و بهبود الگوی رشد کلانشهر تهران میافزاید. این نتایج نشانگر اهمیت اقداماتی هستند که به تمرکز زدایی از شهرها به روستاها و بهبود مدیریت و خصوصیسازی منابع میپردازند و با توجه به یافتههای حاصل از تحقیق، میتوان نتیجه گرفت که تمرکز زدایی در ارتقاء قدرت مدیریت و خصوصیسازی، میتواند به بهبود و تعادل در الگوی رشد کلانشهر تهران کمک کند. این نتایج اهمیت اجرای اقدامات مؤثر در زمینههای مورد بررسی را تأکید میکنند و میتواند به سازمانها و مسئولان شهری در تصمیمگیریهای مستقبلی کمک کند.
