ارزیابی روشهای پیادهسازی و راهحلهای هوشمندسازی سازگار با محیطزیست: مطالعه موردی شهر تهران
نویسندگان
1 دانشجوی دکتری شهرسازی، گروه معماری و شهرسازی، واحد بین الملل ارس، دانشگاه آزاد اسلامی، تبریز، ایران.
2 استادیار گروه معماری و شهرسازی، واحد ایلخچی، دانشگاه آزاد اسلامی، ایلخچی، ایران. *(مسوول مکاتبات)
doi
چکیده
زمینه و هدف: شهر هوشمند در سالهای اخیر و در واکنش به شهریسازی روزافزون و تغییرات آب و هوایی جهان اهمیت یافته است. رشد شهرها بهطور ذاتی باعث شده برای هدایت شهرها از شیوههای جدید هوشمندسازی استفاده شود. ﺑﺮﺍﯼ ﺷﻬﺮﺳﺎﺯﯼ ﻫﻮﺷﻤﻨﺪ ﺩﺭ چشمانداز ﺁﯾﻨﺪﻩ ﻓﻀﺎﻫﺎﯼ ﺷﻬﺮﯼ، ﻧﯿﺎﺯﻣﻨﺪ ﺷﻨﺎﺧﺖ ﮐﺎﻣﻞ ﻣﻌﯿﺎﺭﻫﺎﯼ ﻫﻮﺷﻤﻨﺪﯼ ﻭ ﺑﺮﺭﺳﯽ ﺗﺨﺼﺼﯽ ﺷﻬﺮ است. هوشمند سازی محیطزیست، ﺳﺎﺧﺘﺎري چندبعدی، ﻣﺘﺸﮑﻞ از اقلیم و اکوسیستم، آلودگیها و مدیریت پایدار منابع است. ﻫﺪف اﺻﻠﯽ ﺗﺤﻘﯿﻖ پیشرو، ﺑﺮرﺳﯽ وﺿﻌﯿﺖ هوشمندسازی شهر تهران ﺑـﺮ اﺳـﺎس شاخصهای زیستمحیطی اﺳﺖ. روش بررسی: روش مطالعه و تحقیق این پژوهش به صورت کیفی و تحلیل دادهها و تطبیق اسناد مربوط به محیطزیست و ارتباط آن با هوشمندسازی شهری میباشد. یافته ها: یافته های ﺣﺎﺻﻞ از ﺗﺤقیقی که بر اساس شاخصهای در نظر گرفته از شهر هوشمند در شهر تهران انتخاب گشته (دولت هوشمند، زندگی هوشمند محیطزیست هوشمند، اقتصاد هوشمند و در نهایت شهروند هوشمند) نشان داد که در این پژوهش تأثیرات فعالیتهای انسانی بر محیطزیست با تمرکز بر هوشمند سازی زیستمحیطی، که در آن محیطزیست از حالت منحصربهفرد خارجشده و کاهشیافته است. بحث و نتیجه گیری: همانگونه که آمار آلودگی هوای شهر تهران نشان میدهد تهران در دو سال گذشته فقط دو روز هوای پاک داشته است بنابراین به نظر میرسد با هوشمندسازی شهری میتوان راهکارهای راهبردی در بعد محیطزیست مانند استفاده از انرژیهای پاک و تجدیدپذیری، گسترش کیفی محیطزیست و استفاده از آب و پساب را تا حدودی کنترل کرد.
