فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

به منظور ادامه و تکمیل مطالعات قبلی در زمینه پارینه مغناطیسی در ایران مرکزی نمونه‌گیری‌های جدید در سال ۱۹۸۶ و سال های ۱۹۹۲ - ۱۹۹۱ صورت گرفت. چندین موقعیت جدید قطب مغناطیسی قابل اعتماد برای خرده ورق ایران مرکزی و خاوری ( CEIM ) به دست آمده که جهت کلی مسیر جابجایی نسبی قطب پارینه مغناطیسی ( APWP ) خرده قاره را از تریاس تا پایان ترسیر تایید می‌کند. ۱ - منطقه نخلک ( 33/35 درجه شمالی، 53/50 درجه خاوری) از آهک‌ها و توف‌های تریاس ۱۲ نمونه D= 94.0   I= 25.0   a 95 = 24.7   VGP at 310.9   E, 3.9 S ۲- منطقه ساغند (32/5 درجه شمالی، 55/3 درجه خاوری) از آهک های کرتاسه ۱۷ نمونه D= 338.5    I= 25.2    a 95 =5.2    VGP at 285. 9   E, 62.5 N 3- منطقه سیرجان (29/4 درجه شمالی، 55/1 درجه خاوری) از ولکانیک‌های تریاس ۱۹ نمونه D=115.5   I=35.4   a 95 = 3.9   VGP at 295.1   E, 10.9 N تلفیق همه موقعیتهای قطبی تریاس برای خرده ورق ایران مرکزی و خاوری یک موقعیت تازه قطبی در 313.0  E,12.4  N. N= 5, a 95 = 16.2 را نشان می‌دهد و در نتیجه یک چرخش زیاد برای خرده ورق ایران مرکزی و خاوری از زمان تریاس را تایید می‌کند. در منطقه نطنز (33/35 درجه شمالی، 51/50 درجه خاوری در ۱۰۰ کیلومتری شمال اصفهان) دولومیت ‌ ها، آهک‌ها، ماسه‌سنگ‌ها و سنگ‌های سیلیتی تریاس (۱6۱ نمونه از ۵ محل) یک جهت اصلی برای ۵ محل در D= 33.3,    I= 25.1, a 95 = 9.3,   VGP at 167. 6    E, 53.6    N, A 95 = 9.3. را نشان می‌دهد. این موقعیت قطبی بخوبی موافق با موقعیت قطبی اصلی تریاس ورقه توران (٤٩) درجه شمالی، ١٤٩ درجه خاوری می‌باشد و این نشانه آن است که منطقه نطنز تحت تأثیر چرخش وسیعی که ایران مرکزی و خاوری از زمان تریاس نسبت به ورق توران پیموده است قرار نگرفته.