مقایسه پیامدهای مادری و جنینی در مادران باردار مبتلا به کووید-19 بر اساس سطوح D_dimer

نویسندگان

1 دانشجوی تخصص زنان، گروه زنان و زایمان، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی کرمانشاه، کرمانشاه، ایران

2 دانشیار، گروه زنان و زایمان، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی کرمانشاه، کرمانشاه، ایران

3 دانشیار، گروه زنان و زایمان، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی کرمانشاه، کرمانشاه، ایران

4 کارشناس ارشد آمار، واحد توسعه تحقیقات بالینی، بیمارستان امام رضا، دانشگاه علوم پزشکی کرمانشاه، کرمانشاه، ایران

doi
10.30468/jsums.2023.1590
چکیده

زمینه و هدف: در طول همه‌گیری بیماری کووید-19 مادران باردار و جنین‌های آنها جزو جمعیت پرخطر به‌شمار می‌روند. هدف از مطالعه حاضر بررسی پیامدهای مادری و جنینی سطوح D_dimer در مادران باردار مبتلا به کووید-19 می­باشد.مواد و روش­ها: در این مطالعه توصیفی تحلیلی، 106 نفر بررسی شدند. نمونه­های خون از بیماران تأییدشده آزمایشگاهی مبتلا به کووید-19 برای ارزیابی سطوح D_dimer جمع‌آوری شد. از آمار توصیفی برای ارائه اطلاعات بیشتر با استفاده از نرم‌افزار SPSS استفاده شد.یافته­ها: در جمعیت موردمطالعه میانگین­های سن مادران (5/66±30/99سال)، گراویدیتی (درصد 0/92±1/89)، (درصد 0/63±1/38)، و سن بارداری (10/6±24/39 هفته) ثبت گردید. از 106 مادر باردار واجد شرایط، 38/3 درصد در 3 ماهه اول بارداری، 28/3 درصد در 3 ماهه دوم بارداری و 43/39 درصد در 3 ماهه سوم بارداری، به‌ترتیب قرار داشتند. نتایج مطالعه نمایان ساخت که تست مولکولی و سی­تی­اسکن با قدرت تحلیلی بالا به‌ترتیب در 91/5 درصد و 63/2 درصد موارد مثبت بود. شایع­ترین پیامدهای مادری و جنینی به‌ترتیب شامل: سزارین، سقط جنین، زایمان زودرس، مکونیوم، آمبولی ریه، پارگی پرده قبل از زایمان و فشار خون بالا بود. میانگین سطوح D_dimer در مبتلایان میلی­گرم/لیتر 915/08±852/14 تعیین گردید. محدوده مرجع برای سطوح D_dimer به‌ترتیب 3 ماهه افزایش یافت. در بین بیماران مادران مبتلا به کووید-19، حدود 79/25 درصد موارد خارج از محدوده نرمال D_dimer ثبت شد.نتیجه‌گیری: بیشتر پیامدها در سطوح مثبت D_dimer مشاهده گردید. افزایش سطوح D_dimer همچنان می­تواند نشانه­ای از پیش‌آگهی ضعیف در مادران باردار مبتلا به کووید-19 باشد.