بررسی شایستگی دیجیتالی متخصصان علم اطلاعات دانشکدههای دانشگاه تهران
نویسندگان
1 گروه علم اطلاعات و مدیریت دانش، دانشکده مدیریت دولتی و علوم سازمانی، دانشگاه تهران، تهران، ایران
2 گروه علم اطلاعات و مدیریت دانش، دانشکده مدیریت دولتی و علوم سازمانی، دانشگاه تهران، تهران، ایران
3 گروه علم اطلاعات و مدیریت دانش، دانشکده مدیریت دولتی و علوم سازمانی، دانشگاه تهران، تهران، ایران
doi
10.22059/jlib.2025.389051.1770چکیده
هدف: هدف این پژوهش سنجش شایستگی دیجیتالی متخصصان علم اطلاعات در دانشکدههای دانشگاه تهران است.روش پژوهش: روش پژوهش حاضر، توصیفی- پیمایشی و از نوع کاربردی است. جامعه پژوهش حاضر شامل متخصصان علم اطلاعات شاغل در دانشکدههای دانشگاه تهران در سال 1403 بودند که تعداد آنها 120 نفر بود. با روش نمونهگیری تصادفی طبقهای نسبی (متناسب با حجم) و با توجه به فرمول کوکران 92 پرسشنامه بین متخصصان علم اطلاعات توزیع شد و 72 پرسشنامه بازگردانده شد. در این پژوهش از پرسشنامه شایستگی دیجیتالی که از پرسشنامه استاندارد شایستگی دیجیتالی بتین و دیگران (2022) اقتباس شده است، استفاده شد. تجزیهوتحلیل دادهها با استفاده از نرمافزار 25SPSS انجام شد.یافتهها: یافتههای این پژوهش نشان داد که شایستگی دیجیتالی متخصصان علم اطلاعات دانشکدههای دانشگاه تهران بالاتر از حد متوسط(5/3) است. همچنین متخصصان علم اطلاعات در مؤلفه حفظ سلامت تجهیزات و محیط با میانگین امتیاز 4، بیشترین مهارت را دارند و در مؤلفه تولید محتوا با میانگین امتیاز2، کمترین مهارت را دارند. از یافتههای دیگر این پژوهش این بود که شایستگی دیجیتالی در متخصصان علم اطلاعات با مقاطع تحصیلی مختلف، اختلاف معناداری دارد.نتیجهگیری: نتایج به دست آمده از این پژوهش نشان میدهد متخصصان علم اطلاعات در مؤلفه تولید محتوا نسبت به سایر مؤلفههای شایستگی دیجیتالی ضعف دارند. متخصصان علم اطلاعات برای افزایش شایستگی دیجیتالی خود باید دقت و توجه بیشتری به این مؤلفه داشته باشند. همچنین مشخض شد که با افزایش میزان تحصیلات متخصصان علم اطلاعات، شایستگی دیجیتالی آنان نیز افزایش میابد بدان معنا که با تشویق متخصصان علم اطلاعات جهت تحصیل در مقاطع بالاتر میتوان انتظار داشت شایستگی دیجیتالی آنان هم افزایش یابد.