اثربخشی کیفیت زندگی درمانی بر میزان تابآوری روانشناختی و خود - تعیینی دانشآموزان دختر افسرده
نویسندگان
1 گروه روانشناسی، واحد الشتر، دانشگاه پیام نور، الشتر، ایران
2 گروه روانشناسی، دانشگاه لرستان، خرمآباد، ایران
3 گروه روانشناسی، دانشگاه لرستان، خرم آباد، ایران
4 گروه روانشناسی، دانشگاه تهران، تهران، ایران
5 گروه مدیریت آموزشی، دانشگاه خوارزمی، تهران، ایران
doi
چکیده
هدف اصلی این پژوهش، تعیین میزان اثربخشی کیفیت زندگی درمانی در تغییر سطح تاب آوری روان شناختی و خود - تعیینی دانش آموزان دختر افسرده شهر خرم آباد بود. این پژوهش به صـورت شـبه تجربـی بـود کـه در آن از طـرح پـیش آزمـون - پـسآزمـون بـا گـروه کنتـرل اسـتفاده شـد. نمونـه پـژوهش 40 آزمـودنی بـود کـه از میـان دانـش آمـوزان دختـر دبیرسـتانی دارای افسردگی شـهر خرم آباد انتخـاب و بـه صـورت تصـادفی در گـروه هـای آزمـایش (کیفیت زندگی درمانی) و گواه گمارده شـدند. در مرحله مداخله گروه آزمایش در 8 جلسه تحت آموزش زندگی درمانی قرار گرفتند. برای جمع آوری داده ها از پرسشنامه تجدید نظر شده خود تعیینی و پرسش نامه تاب آوری روانشناختی در مراحل پیش آزمون و پس آزمون برای دو گروه آزمایشی و گواه استفاده شد. داده های پژوهش با روش تحلیل کوواریانس چندمتغیره(مانکووا) تجزیه و تحلیل شدند. نتایج تحلیل کوواریانس تفاوت معناداری بین دو گروه نشان داد (01/0p<). یافته ها حاکی از آن بود که کیفیت زندگی درمانی در افزایش خود - تعیینی و تابآوری روانشناختی اثربخش است.
