فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

هدف پژوهش حاضر بررسی اثربخشی درمان متمرکز بر هیجان بر افزایش توافق، رضایتمندی، همبستگی و ابراز محبت زوج ها بود.این پژوهش در چارچوب نیمه‌آزمایشی با طرح پیش‌آزمون- پس‌آزمون، با دو گروه آزمایش و گواه اجرا گردید. جامعه آماری پژوهش، زوج های مراجعه کننده به مرکز مشاوره تهران در سال 1396 بود. در این پژوهش، مرکز مشاوره به‌ صورت نمونه گیری دردسترس انتخاب شد. برای این منظور از بین 36 زوج مراجعه‌کننده، 20 زوج به روش نمونه‌گیری تصادفی انتخاب و به صورت تصادفی در دو گروه آزمایش و کنترل جایگزین شدند. ابتدا بر روی زوج های هر دو گروه پیش‌آزمون اجرا گردید، سپس مداخله آزمایشی(زوج درمان متمرکز بر هیجان) بر روی گروه آزمایش به مدت 9 جلسه 90 دقیقه ای اجرا و پس از اتمام برنامه‌ی آموزشی، از هر دو گروه پس‌آزمون به عمل آمد. برای جمع آوری داده‌ها از پرسشنامه سازگاری زناشویی اسپنیر(1976) استفاده شد. نتایج حاصل از تجزیه و تحلیل داده‌ها با استفاده از روش تحلیل‌ واریانس چند متغیری نشان داد که درمان متمرکز بر هیجان در افزایش توافق، رضایتمندی، همبستگی و ابراز محبت روج‌ها موثر است. بنابراین بر اساس یافته‌های این پژوهش می‌توان نتیجه گرفت که از درمان متمرکز بر هیجان می‌توان در جهت افزایش سازگاری زناشویی به عنوان یک روش مؤثر سود برد.