اصلاح ساختار نانولوله کربنی چند دیواره کربوکسیله شده با استفاده از دی‌اکسید تیتانیم برای جذب سطحی ماده رنگزای اندیگوکارمین از محیط آبی (بررسی ترمودینامیکی و سینتیکی)

نویسندگان

1

2 دانشگاه شیراز

3 دانشگاه دامغان

doi
چکیده

در این پژوهش، اثر نشاندن TiO 2 روی نانولوله‌کربنی چنددیواره عامل‌دارشده با گروه کربوکسیل (FMWCNT) به روش دوپه کردن روی جذب سطحی ماده رنگزای اندیگو کارمین که یک ماده رنگزای اسیدی است، در محیط آبی مورد بررسی قرار گرفت. TiO 2 رو ی سطح FMWCNT نشانده شد. صحت انجام کار با استفاده طیف‌‌سنجی زیر قرمز تبدیل فوریه، پراش پرتو ایکس و میکروسکوپ الکترونی مورد تایید قرار گرفت. آزمایش‌های جذب سطحی ماده رنگزا با استفاده از یک فرآیند ناپیوسته انجام شد. اثر زمان تماس، pH ، غلظت ماده رنگزا و دما در جذب سطحی ماده رنگزای اندیگو کارمین روی جاذب اصلاح ساختار شده (FMWCNT/TiO 2 ) و جاذب FMWCNT مورد بررسی قرار گرفت. مدل‌های سینتیکی شبه‌ درجه اول، شبه درجه دوم و نفوذ درون ذره‌ای برای توصیف سینتیک جذب سطحی مورد استفاده قرار گرفتند. علاوه‌‌بر‌این، ایزوترم‌های لانگمویر، فروندلیچ، تمکین و دوبینین- رادوشکویچ برای توصیف جذب سطحی تعادلی به کار رفتند. داده‌های به دست آمده با استفاده از رگراسیون خطی مورد برازش قرار گرفت. نتایج نشان داد که pH مناسب برای هر دو جاذب برابر 3 است. زمان تعادل برای هر دو جاذب 90 دقیقه تعیین شد. ظرفیت جذب سطحی با نشاندن TiO 2 افزایش یافت. مقدار جذب سطحی با افزایش غلظت ماده رنگزا افزایش می‌یابد. مدل سینتیک شبه درجه‌ دو بهترین تطابق را با داده‌های تجربی در هر دو جاذب دارد. داده‌های جذب سطحی تعادلی ماده رنگزای اندیگو کارمین روی هر دو جاذب، بیشترین تطابق را با ایزوترم لانگمویر در سه دمای 25، 35 و 45 درجه سانتی‌گراد داشتند. مطالعات ترمودینامیکی فرآیند جذب سطحی روی هر دو جاذب نشان داد که فرآیند جذب سطحی گرمازا بوده و جذب سطحی از نوع شیمیایی است.