بررسی اثر نانوذرات با خاصیت آنتی اکسیدانی بر رادیکالهای آزاد
نویسندگان
1 کارشناسی، گروه بیوتکنولوژی، دانشکده علوم زیستی، دانشگاه الزهرا(س)، تهران، ایران.
2 استادیار، گروه بیوتکنولوژی، دانشکده علوم زیستی، دانشگاه الزهرا(س)، تهران، ایران
doi
چکیده
هدف: هدف پژوهش حاضر بررسی اثر نانوذرات با خاصیت آنتی اکسیدانی بر رادیکالهای آزاد است.مواد و روشها: در راستای تحقق هدف پژوهش، محتوا و نتایج مقالات معتبر پژوهشی مرتبط با موضوع پژوهش حاضر، مورد تحلیل و بررسی قرار گرفته است.یافتهها: بررسی و تحلیل نتایج پژوهشهایی که به اثر نانوذرات با خاصیت آنتی اکسیدانی بر رادیکالهای آزاد پرداختهاند، نشان داد که نانوذرات به دلیل کاربردهای فراوان و خواص منحصر به فردشان اخیراً بسیار مورد توجه قرار گرفتهاند. استرس اکسیداتیو، عامل بسیاری از بیماریها در انسان است. استرس اکسیداتیو پدیدهای است که در آن تعادل بین دفاع آنتی اکسیدانی و اکسیدانها در سلول مختل میشود. آنتی اکسیدانها از آسیب ناشی از اکسیدانها جلوگیری میکنند. اگرچه آنتیاکسیدانها از دیرباز شناخته شدهاند، اما تحقیقات در مورد آنتیاکسیدانهای طبیعی یا مصنوعی بهبودیافته، به دلیل کاربردهای عملی مهم آنها هنوز یک موضوع مورد توجه است. آنتی اکسیدانها ممکن است از پایداری پایین تحت اکسیژن رنج ببرند و در سیستمهای بیولوژیکی میتوانند قبل از رسیدن به سایتهای هدف تخریب شوند؛ یا میتوانند اثرات نامطلوبی بر سلامتی داشته باشند که استفاده از آنها را محدود میکند. گاهی اوقات، حذف آنتی اکسیدانها از سیستم همگنی که به آن افزوده شدهاند، پس از تأثیر آنها مطلوب است. در این زمینه، فناوری نانو فرصتهای جدیدی را برای بهرهبرداری از خواص بینظیر و خلاقانه نانومواد، احتمالاً در ترکیب با برخی از ترکیبات طبیعی یا مصنوعی معمولی، با هدف دستیابی به نانو آنتیاکسیدانهای پیشگام با خواص افزایشیافته، باز کرده است. برخی از نانوموادها، از جمله اکسیدهای فلزی آلی (مثلاً ملانین، لیگنین) (یعنی اکسید سریم) یا نانوذرات فلزی (به عنوان مثال طلا)، فعالیت اکسیداسیون و کاهش ذاتی از خود نشان می دهند که اغلب با به دام انداختن رادیکالها و/ یا با سوپراکسید دیسموتاز مانند و کاتالاز مرتبط است.نتیجهگیری: نانوذرات معدنی با موفقیت از نظر خواص آنتی اکسیدانی مورد ارزیابی قرار گرفته اند. اخیراً نانو آنتی اکسیدانها توانایی کاهش استرس اکسیداتیو با حساسیت بیشتر، فعالیت آنتی اکسیدانی سلولی و کمترین اثرات سیتوتوکسیک و تحویل هدفمند را نشان دادهاند.