بررسی اثربخشی برنامه آموزش مبتنی بر شفقت به خود بر تحمل ناکامی و خودکارآمدی درد در زنان مبتلا به میگرن
نویسندگان
1 گروه روانشناسی، واحد ملکان، دانشگاه آزاد اسلامی، ملکان، ایران
2 گروه روان شناسی، واحد مهاباد، دانشگاه آزاد اسلامی، مهاباد، ایران
3 گروه روانشناسی، واحد مهاباد، دانشگاه آزاد اسلامی، مهاباد، ایران
doi
چکیده
پژوهش حاضر با هدف بررسی تأثیر برنامه آموزشی مبتنی بر شفقت به خود بر تحمل ناکامی و خودکارآمدی درد در زنان مبتلا به میگرن انجام شده است. برای این منظور، یک طرح آزمایشی پیشآزمون پسآزمون با گروه کنترل همراه با دوره پیگیری طراحی شده است. جامعه آماری این پژوهش متشکل از زنانی بودند که در حال حاضر بر اساس پرونده پزشکی مبتلا به میگرن هستند و در طی یک سال گذشته به مراکز درمانی مراجعه کرده باشند. از بین این افراد، تعداد 30 نفر از زنان که شرایط ورود به پژوهش را داشتند به صورت در دسترس (داوطلبانه) انتخاب شدند و 15 نفر از آنها تصادفی به گروه آزمایشی و 15 نفر دیگر به گروه کنترل تقسیم شدند. ابزار گردآوری اطلاعات شامل برنامه آموزشی شفقت به خود برگرفته از کتاب درمان متمرکز بر شفقت گیلبرت و پرسشنامههای تحمل ناکامی توسط هارینگتون (2005) و پرسشنامه خودکارآمدی درد ( PSEQ ) 1980 بودند. نتایج نشان میدهد که آموزش مبتنی بر شفقت به خود بر روی متغیرهای وابسته (تحمل ناکامی و خودکارآمدی درد)، تأثیر مثبت و معناداری دارد. با توجه به سطح معناداری کمتر از 0.05، میتوان از قابلیت تعمیم نتایج به جامعهی هدف اطمینان حاصل کرد. طبق نتایج به دست آمده زنان مبتلا به میگرن با شرکت در برنامه آموزشی مبتنی بر شفقت به خود، قادر خواهند بود که درد خود را بهتر کنترل کنند و احساس خودکارآمدی بیشتری در مدیریت درد خواهند داشت.