ارزیابی صفات مورفولوژیکی و بیوشیمیایی در گیاهچههای چهار رقم زودرس و دیررس سیبزمینی در شرایط درون شیشهای
نویسندگان
1 کارشناسی ارشد، گروه علوم باغبانی، واحد علوم و تحقیقات، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران.
2 دانشیار، گروه میکروبیولوژی، واحد قم، دانشگاه آزاد اسلامی، قم، ایران
3 دانشیار، گروه علوم باغبانی، دانشگاه زنجان، زنجان، ایران.
doi
https://doi.org/10.71504/SJOAPB.2023.861590چکیده
هدف: با توجه به اهمیت سیبزمینی در اقتصاد و تغذیه انسان، نیاز به تولید بذرهای سالم از طریق کشت بافت جهت بالا بردن کیفیت غده و در نهایت حفظ عملکرد محصول، محسوس میباشد. در این راستا، هدف پژوهش حاضر ارزیابی صفات مورفولوژیکی و بیوشیمیایی در گیاهچههای چهار رقم زودرس و دیررس سیبزمینی در شرایط درون شیشهای است.مواد و روشها: چهار رقم تجاری سیبزمینی به صورت ریز نمونههای تکگره، در محیط کشت MS فاقد هرگونه مواد تنظیمکننده رشد گیاهی، کشت داده شد. گیاهچهها پس از 5 هفته رشد کردند. گیاهچهها از نظر صفات مورفولوژیکی (تعداد گیاهچههای تولید شده از یک گیاهچه، طول ساقه، تعداد انشعابات، گره، ریشه و ریزغده) و همچنین صفات بیوشیمیایی (محتوای کلروفیل a، b، کاروتنوئید، آنتوسیانین، فعالیت آنزیم کاتالاز و فعالیت آنزیم پلی فنل اکسیداز) مورد ارزیابی قرار گرفتند.یافتهها: در صفات مورفولوژیکی، رقم دیررس ساتینا، تعداد گیاهچه و طول ساقه، و رقم زودرس سانته، تعداد ریشه بیشتری را نسبت به سایر ارقام نشان دادند. در بررسی صفات بیوشیمیایی، رقم دیررس آگریا از نظر مقدار رنگیزهها و آنزیم کاتالاز، نسبت به سایر ارقام برتر بود.نتیجهگیری: در شرایط رویشی یکسان، ارقام مختلف در صفات رویشی و بیوشیمیایی پتانسیل متفاوتی دارند. الگوی رشد ژنوتیپهای مختلف با سنتز مواد غذایی و سطوح متفاوت هورمونهای داخلی و توازن مابین آنها تعیین میشوند و در نتیجه پاسخهای گوناگونی نسبت به شرایط محیط کشت میدهند.مطالعه حاضر نشان داد که در شرایط رویشی یکسان، ارقام زودرس ساتینا از نظر صفات رویشی و آگریا از نظر مقدار رنگیزهها میتوانند برای کشتهای انبوه انتخاب شوند.
