رابطه شیوه های فرزندپروری با احساس تنهایی و اختلالات رفتاری درون نمود و برون نمود والدین-دانش آموزان

نویسندگان

1 دانشیار، گروه مدیریت آموزشی، واحد ساری، دانشگاه آزاد اسلامی، ساری. ایران.

doi
چکیده

هدف از این پژوهش بررسی تطبیقی رابطه بین شیوه‌های فرزندپروری با احساس تنهایی و اختلالات رفتاری درون‌نمود و برون‌نمود دانش‌آموزان دبستانی شهرستان ساری منطقه یک بود. این پژوهش از نوع توصیفی - همبستگی بوده است و جامعه آماری شامل کلیه والدین- دانش‌آموزان مقطع ابتدایی دخترانه شهر ساری منطقه یک را که تعداد آن‌ها 1400 نفر به روش نمونه‌گیری به روش تصادفی- خوشه‌ای چندمرحله‌ای 181 نفر والدین و 121نفر دانش‌آموزان انتخاب شده‌اند و ابزار گرد-آوری پرسشنامه 30 سوالی شیوه‌های فرزند‌پروری(بامریند، 1991)، پرسشنامه 24سوالی احساس تنهایی(آشر SLFS،1984) و سیاهه رفتاری کودک (‌آخنباخ CBCL، 1991) می‌باشد. روایی و پایایی ابزارها بعد از بررسی مورد تایید قرار گرفت. تجزیه و تحلیل داده‌ها از ضریب هبستگی پیرسون و آزمون رگرسیون استفاده شده است‌. نتایج نشان داد که میان شیوه‌های فرزندپروری و احساس تنهایی کودکان رابطه وجود دارد. میان شیوه‌های فرزند‌پروری و اختلالات رفتاری درون‌نمود و برون-نمود کودکان رابطه وجود دارد. نتایج تحلیل رگرسیون نیز حاکی از آن بود که سهم هر یک از شیوه‌های فرزند‌پروری بر پیش‌بینی احساس تنهایی و اختلالات رفتاری درون‌نمود و برون‌نمود کودکان متفاوت است و مؤلفه شیوه فرزند‌پروری مقتدرانه با بیشترین سهم(23/0) و شیوه فرزندپروری استبدادی با کمترین سهم(17/0) در پیش‌بینی احساس تنهایی کودکان نقش دارند. مولفه شیوه فرزندپروری استبدادی با بیشترین سهم(49/0) و شیوه فرزندپروری مقتدرانه با کمترین سهم(25/0) در پیش‌بینی اختلالات رفتاری درون‌نمود و برون‌نمود کودکان نقش دارند.