بررسی تأثیر یادگیری مشارکتی بر خودکارآمدی فردی و انگیزش تحصیلی دانش‌آموزان با رویکرد جیگ ساو

نویسندگان

1 دانشیار گروه علوم تربیتی، دانشکده علوم تربیتی و روانشناسی، دانشگاه محقق اردبیلی، اردبیل، ایران

2 دانش آموخته دکتری گروه علوم تربیتی، دانشکده علوم تربیتی و روانشناسی، دانشگاه محقق اردبیلی، اردبیل، ایران

3 کارشناسی ارشد، گروه روان شناسی، واحد اردبیل، دانشگاه آزاد اسلامی، اردبیل، ایران

doi
چکیده

هدف پژوهش حاضر بررسی تأثیر یادگیری مشارکتی بر انگیزش تحصیلی و خودکارآمدی فردی دانش‌آموزان با رویکرد جیگ ساو بود. روش پژوهش از نوع شبه آزمایشی به صورت دو گروه کنترل و گواه (پیش آزمون- پس آزمون) می باشد. جامعه‌ آماری شامل کلیه‌ دانش آموزان پایه‌ دهم متوسطه روستای عنبران در سال تحصیلی 1395 با حجم 547 نفر بود که حجم نمونه به وسیله جدول کرجسی – مورگان به تعدا 62 نفر برآورد شد که از طریق روش نمونه گیری در دسترس انتخاب شدند. ابزار گردآوری داده ها شامل دو پرسشنامه انگیزش تحصیلی هارتر (1981) و خودکارآمدی فردی شرر (2003) می باشد. داده ها به کمک نرم افزار spss18 مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفتند. نتایج یافته ها نشان داد که بین انگیزش تحصیلی (05/0>p ; 371/950F=) و خود کارآمدی فردی (05/0>p ; 436/1374F=) دانش آموزان در گروه آزمایش تفاوت معناداری وجود دارد. روش یادگیری مشارکتی بر افزایش انگیزش تحصیلی و خودکارآمدی فردی دانش آموزان مؤثر است.