رابطه بین خوشبینی سازمانی و نوآوری سازمانی با نقش میانجی نشاط کاری در معلمان
نویسندگان
1 کارشناسی ارشد گروه مدیریت آموزشی، واحد نکا، دانشگاه آزاد اسلامی، نکا، ایران
2 استادیار گروه مدیریت آموزشی، واحد نکا، دانشگاه آزاد اسلامی، نکا، ایران
doi
چکیده
هدف پژوهش حاضر بررسی رابطه بین خوشبینی سازمانی و نوآوری سازمانی با نقش میانجی نشاط کاری در معلمان است. پژوهش از نظر هدف کاربردی و از لحاظ روش، توصیفی از نوع همبستگی است. جامعه آماری شامل 309 نفر از معلمان متوسطه اول شهرستان نکا بود. نمونه آماری به تعداد 172 نفر و با استفاده از جدول کرجسی و مورگان و به شیوه نمونهگیری تصادفی طبقهای بر حسب جنسیت انتخاب شدند. جهت گردآوری دادهها از سه پرسشنامه خوشبینی سازمانی گرین و همکاران (2004)، نوآوری سازمانی ساعتچی و همکاران (1389) و نشاط کاری کرولف (2007) استفاده شد. پایایی با فرمول آلفای کرونباخ برای هر یک به ترتیب برابر 85/0، 83/0 و 84/0 به دست آمد. به منظور تحلیل دادهها، از مدلیابی معادلات ساختاری با کمک روش حداقل مربعات جزئی با استفاده از نرمافزار آماری پی ال اس استفاده شد. نتایج پژوهش نشان داد بین خوشبینی سازمانی و نشاط کاری با نوآوری سازمانی در معلمان رابطه معناداری وجود دارد و مقدار 8/46 درصد از نوآوری سازمانی و 52 درصد از نشاط کاری توسط خوشبینی سازمانی تبیین میشود و متغیر نشاط کاری اثر میانجی بر رابطه بین خوشبینی سازمانی و نوآوری سازمانی را دارد. همچنین شاخصهای برازندگی مدل حاکی از آن است که مدل ارائهشده از برازش مناسبی برخوردار است.