تأثیرآموزش مهارت های حل مسأله بر خودکارآمدی و تاب آوری مربیان پیش دبستانی شهر تهران

نویسندگان

1 استاد پژوهشگاه مطالعات آموزش و پرورش، سازمان پژوهش و برنامه ریزی آموزشی، تهران، ایران

2 دانشیار پژوهشگاه مطالعات آموزش و پرورش، سازمان پژوهش و برنامه ریزی آموزشی، تهران، ایران

3 کارشناسی ارشد، گروه علوم تربیتی، واحد علوم و تحقیقات، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران

doi
چکیده

پژوهش حاضر، تحقیقی نیمه آزمایشی از نوع پیش‌آزمون پس‌آزمون با گروه کنترل و دارای مرحله پیگیری است. هدف از این پژوهش بررسی میزان اثربخشی آموزش مهارت‌های حل مسئله بر خودکارآمدی و تاب‌آوری مربیان پیش‌دبستانی بود. جامعه آماری شامل مربیان پیش‌دبستانی شهر تهران در سال 1398 بود. تعداد 40 نفر از مربیان پیش‌دبستانی به‌صورت هدفمند انتخاب و در دو گروه آزمایش و کنترل جایگزین شدند. برای جمع‌آوری داده‌ها از پرسشنامه خودکارآمدی بندورا (۲۰۰۰) و تاب‌آوری کونور و دیویدسون (2007) استفاده گردید که در مرحله پیش‌آزمون هردو گروه (آزمایش و کنترل) پرسش نامه‌های مذکور را تکمیل کردند. سپس اعضای گروه آزمایش به مدت 8 جلسه 2 ساعته آموزش مهارت‌های حل مسئله را دریافت کردند و بعد از پایان دوره آموزشی، پس‌آزمون بر روی هر دو گروه اجرا گردید. به‌منظور تجزیه تحلیل داده‌ها و بررسی سؤال‌های پژوهش از آزمون تحلیل کواریانس تک متغیری و t همبسته استفاده شد. نتایج نشان داد آموزش مهارت‌های حل مسئله، میزان خودکارآمدی و تاب‌آوری مربیان را افزایش داده است. همچنین خودکارآمدی و تاب‌آوری مربیان در طول زمان از پایداری مناسبی برخوردار است.