جداسازی و شناسایی عوامل قارچی و باکتریایی تخمیر کننده (تجزیه کننده سلولز) سیلوهای ذرت در استان قم

نویسندگان

1 گروه میکروبیولوژی، دانشکدۀ علوم پایه،دانشگاه آزاد اسلامی، قم، ایران

2 گروه علوم آزمایشگاهی، دانشکده پزشکی، دانشگاه آزاد اسلامی قم، ایران

3 گروه میکروبیولوژی، دانشکده علوم پایه، دانشگاه آزاد اسلامی، قم، ایران

doi
https://doi.org/10.71504/SJOAPB.2024.1200194
چکیده

لیگنوسلولز ترکیب اصلی زیست توده گیاهی در اکوسیستم ­های زمینی و آبی است، که حدود نیمی از ماده تولید شده توسط فتوسنتز را تشکیل می ­دهد. حاوی سه نوع پلیمر، سلولز، همی سلولز و لیگنین است. تنوع بزرگی از قارچ­ ها و باکتری­ ها می­ توانند با هیدرولیز یا اکسیداز آنزیمی این ماکروملکول­ ها را قطعه قطعه کنند. هدف اصلی پژوهش جداسازی و شناسایی عوامل قارچی و باکتریایی تجزیه کننده سلولز سیلوهای ذرت است. نمونه­ های سیلو ذرت از شهر قنوات (استان قم-ایران) جمع آوری شد، نمونه ­ها برای جداسازی میکروارگانیسم­ ها، ابتدا غنی سازی شدند، جداسازی باکتری ­ها روی محیط جامد سنتزی و جداسازی قارچ­ ها روی محیط PDA غنی شده انجام شد، باکتری­ ها و قارچ­ های تولید کننده آنزیم سلولاز به ترتیب با روش­ های Gram’s Iodine، رنگ آمیزی کنگو-رد و روی محیط PDA حاوی 5 درصد حجمی کربوکسی متیل سلولز کشت شدند، سپس شناسایی مورفولوژی و بیوشیمیایی برای جدایه­ ها انجام شد. تمامی جدایه ­های باکتریایی تولید کننده آنزیم سلولاز متعلق به جنس باسیلوس بودند و همچنین تمامی نمونه­ های قارچی جداسازی شده تولید کننده آنزیم سلولاز بودند که بهترین سویه­ متعلق به جنس قارچی آسپرژیلوس فومیگاتوس بود. تنوع و میزان تولید آنزیم سلولاز توسط جدایه­ های قارچی بیشتر از جدایه ­های باکتریایی بود، همچنین بهترین جدایه قارچی به میزان دو برابر بیشتر از بهترین جدایه باکتریایی توانایی تولید آنزیم سلولاز و مصرف ترکیب کربوکسی متیل سلولز را از خود نشان داد و می­توان نتیجه گرفت قارچ­ ها تجزیه کنندگان بهتری نسبت به باکتری­ ها برای تولید آنزیم سلولاز و استفاده صنعتی در سیلوهای ذرت هستند.