تعیین شیوع و سکوانسینگ ژن های مقاومت به کارباپنم در گونه های اسینتوباکتر جدا شده از نمونه های کلینیکی

نویسندگان

1 گروه میکروب‌شناسی، واحد بابل، دانشگاه آزاد اسلامی، بابل، ایران

2 گروه میکروب‌شناسی، واحد بابل، دانشگاه آزاد اسلامی، بابل، ایران

doi
https://doi.org/10.71504/SJOAPB.2024.1204737
چکیده

هدف: عفونت با اسینتوباکتر یکی از مهمترین مشکلات در بیمارستان ها بشمار می آید. بنابراین تشخیص این سویه ها و مکانیسم های مقاومت آنتی بیوتیکی مهم می باشد. هدف از این مطالعه بررسی مولکولی و مقاومت آنتی بیوتیکی اسینتوباکتر است. مواد و روش ها: روش های فنوتاپی و واکنش زنجیره‌ای پلیمراز جهت شناسایی مقاومت آنتی بیوتیکی با ژن bla-NDM ، bla-IMP  و bla-VIM استفاده شد و باندهای ایجاد شده محصول PCR سکانس گردید. برای تحلیل داده ها از 21 -SPSS، آزمون مجذور کای  یا آزمون دقیق فیشر استفاده شد (05/0>P). یافته ها: در این مطالعه 40 ایزوله گونه آسینتوباکتر جمع آوری شد. بیشترین ایزوله از بخش مراقبت های ویژه (50/77%) بودند و از نمونه های خلط (45%) جدا شدند. رابطه معنی داری بین جنس (004/0=p)، شیوع این باکتری در بخش های مختلف بیمارستان (001/0>p) و نوع نمونه (001/0>p) وجود داشت. بیشترین و کمترین مقاومت آنتی بیوتیکی به ترتیب مربوطه به آنتی بیوتیک سفتازیدیم (50/97%) و پیپراسیلین-تازوباکتام (20%) بودند. ژن های bla-NDM در 10 (25%)، bla-IMP در 9 (5/22%)، و  bla-NDM در 1 (5/2%) نمونه شناسایی شدند. نتایج توالی یابی، اسینتوباکتر بومانی را نشان داد. نتیجه گیری: وجود مقاومت آنتی بیوتیکی در اسینتوباکتر مشخص شد. انتخاب بهترین آنتی بیوتیک که باکتری مقاومت کمتری به آن دارد، همراه با روش های مولکولی به پیشگیری مقاومت آنتی بیوتیکی کمک خواهد کرد.