بررسی بروز مقاومت دارویی (MDR) با واسطه بتالاکتاماز blaDHA درPseudomonas aeruginosa جدا شده از بیماران

نویسندگان

1 گروه زیست‌شناسی، دانشکده علوم پایه، واحد مشهد، دانشگاه آزاد اسلامی مشهد، ایران

2 مرکز تحقیقات بیوتکنولوژی، دانشگاه صنعتی مالک اشتر، تهران، ایران

3 گروه زیست‌شناسی، دانشکده علوم و فناوری‌های همگرا، واحد علوم و تحقیقات، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران.

4 گروه زیست‌شناسی، واحد نیشابور، دانشگاه آزاد اسلامی، نیشابور، ایران

doi
https://doi.org/10.71504/SJOAPB.2024.1208859
چکیده

سودوموناس آئروژینوزا یک پاتوژن فرصت‌طلب است که باعث عفونت‌های مزمن ریوی در بیماران فیبروز کیستیک می‌شود. علاوه بر این، سودوموناس آئروژینوزا یکی از پاتوژن‌های مسئول عفونت‌های بیمارستانی است. سودوموناس آئروژینوزا در برابر آنتی‌بیوتیک‌ها بسیار مقاوم است و توسط سازمان بهداشت جهانی در گروه "بحرانی" پاتوژن‌ها قرار گرفته است که نیاز فوری به آنتی‌بیوتیک‌های جدید دارند. بتالاکتاماز blaDHA یکی از اعضای کلاس C آمبلر است که در این مطالعه مورد بررسی قرار گرفت. در این تحقیق، نمونه‌های بالینی خون، ادرار، زخم و نای از عفونت‌های بیمارستانی یکی از بیمارستان‌های منتخب در خراسان رضوی بررسی شد. نمونه‌های سودوموناس آئروژینوزا با آزمایش‌های بیوشیمیایی شناسایی شدند. حساسیت آنتی‌بیوتیکی آن‎ها با روش انتشار دیسک ارزیابی شد. پس از طراحی پرایمر و استخراج DNA باکتریایی، فراوانی حضور ژن blaDHA در جدایه‌ها با تکنیک PCR ارزیابی شد. میزان جداسازی سودوموناس آئروژینوزا 5.8٪ از کل عفونت‌های بیمارستانی بود که بیشتر از نمونه‌های بخش مراقبت‌های ویژه (4٪) و نای (4.5٪) بود. نتایج آزمایش آنتی‌بیوگرام، مقاومت ۱۰۰٪ به سفازولین و آمپی‌سیلین را نشان داد. پس از آن، بیشترین میزان مقاومت به آنتی‌بیوتیک‌های سفیزوکسیم (۸۷.۵٪)، سفتریاکسون (۶۲.۸٪)، مروپنم (۵۲.۶٪)، سفپیم (۴۸.۶٪) و لووفلوکساسین (۴۵.۶٪) مشاهده شد. در این مطالعه، کمترین میزان مقاومت به ایمیپنم (۰.۷٪) مشاهده شد و همه جدایه‌ها به داکسی سایکلین حساس گزارش شدند. پس از بررسی نتایج PCR، ۲.۳٪ از جدایه‌ها حامل ژن blaDHA بودند. یافته‌ها نشان داد که توزیع ژن blaDHA در جدایه‌های سودوموناس آئروژینوزا ایرانی محدود است، اگرچه این موضوع نیاز به مطالعات بیشتری دارد.