اثربخشی آموزش مثبت اندیشی با تأکید بر آموزههای دینی بر شاد زیستی و بهزیستی روانشناختی دانش آموزان
نویسندگان
1 استادیار گروه روانشناسی، دانشکده ادبیات و علوم انسانی، دانشگاه پیام نور، تهران، ایران
2 کارشناس ارشد گروه روانشناسی بالینی، واحد مرند، دانشگاه آزاد اسلامی، مرند، ایران
3 کارشناسی ارشد گروه روانشناسی، واحد تبریز، دانشگاه آزاد اسلامی، تبریز، ایران
4 کارشناس ارشد گروه علوم تربیتی، واحد ارومیه، دانشگاه آزاد اسلامی، ارومیه، ایران
doi
چکیده
پژوهش حاضر باهدف بررسی اثربخشی آموزش مثبت اندیشی با تأکید بر آموزههای دینی بر شاد زیستی و بهزیستی روانشناختی دانش آموزان انجام شد. پژوهش از نوع نیمه آزمایشی با طرح پیشآزمون– پسآزمون با گروه گواه و پیگیری 3ماهه بود. جامعه آماری شامل تمامی دانش آموزان پسر سال سوم دوره دوم متوسطه شهر خوی در سال تحصیلی 1401- 1400 بود. آزمودنیها به شیوه تصادفی با استفاده از روش نمونهگیری خوشهای 40 نفر بهصورت تصادفی انتخاب شدند و در دو گروه آزمایش (20 نفر) و گروه گواه (20 نفر) جایگزین شدند. برای هر دو گروه پیشآزمون اجرا شد. برنامه مداخلهای مثبت اندیشی بر مبنای آموزههای دینی به گروه آزمایش مدت 10 جلسه 90 دقیقهای آموزش داده شد. در پایان دوره آموزش، پسآزمون اجرا گردید. برای جمعآوری دادهها در این پژوهش از پرسشنامه شاد زیستی آکسفورد (آرجیل و لو،1989) و پرسشنامه بهزیستی روانشناختی (ریف، 1989) استفاده شد. دادهها با استفاده از روش تحلیل واریانس اندازه های مکرر بررسی شد. نتایج تحلیل نشان داد آموزش مثبت اندیشی بر مبنای آموزههای دینی توانسته است شاد زیستی و بهزیستی روانشناختی دانش آموزان را افزایش دهد و افراد مورد مطالعه در گروه آزمایش در مرحله پسآزمون بهطور معناداری، شاد زیستی و بهزیستی روانشناختی بیشتری داشتند (005/0P<). همچنین اثربخشی در مرحله پیگیری 3 ماهه تداوم داشت.