فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

هدف پژوهش حاضر بررسی اثربخشی خانواده‌درمانی مبتنی بر دلبستگی بر نگرش فرزند نسبت به مادر و شادکامی در نوجوانان تک والد (مادر) بوده است. روش پژوهش نیمه تجربی از نوع پیش آزمون – پس آزمون و با گروه گواه بود. جامعه آماری پژوهش حاضر تمامی نوجوان تک والد (دارای مادر) مراجعه‌کننده به کلینیک های شهر اصفهان 1401 بوده است. روش نمونه‌گیری به صورت در دسترس بود و ۳۰ نفر نمونه در دو گروه آزمایش (۱۵) و گروه گواه (۱۵) به صورت تصادفی گمارده شدند. ابزارهای مورد استفاده در این پژوهش، مقیاس نگرش فرزند نسبت به مادر هودسن (1985) و مقیاس شادکامی آکسفورد (1989) بود. نوجوانان در گروه آزمایش در 10 جلسه 60 دقیقه آموزش دیدند. در این تحقیق به‌منظور تجزیه و تحلیل داده های به دست آمده، بر اساس آمار توصیفی (میانگین و انحراف معیار) و آمار استنباطی (کوواریانس) از نرم‌افزار SPSS استفاده گردید. با توجه به نتایج تحلیل کوواریانس، بین میانگین‌های نمرات نگرش فرزند به مادر و شادکامی شرکت‌کنندگان برحسب عضویت گروهی (آزمایش و کنترل) در مرحله پس‌آزمون تفاوت معناداری وجود دارد. به این معنی که پروتکل خانواده‌درمانی مبتنی بر دلبستگی بر نگرش فرزند نسبت به مادر و شادکامی در بین نوجوانان تک والد (مادر) تأثیر مثبت داشته است و میزان تغییر نگرش فرزند نسبت به مادر 4/12 و میزان تغییر شادکـامی 9/16 درصد در پس‌آزمون بوده است. بنابراین نتیجه گیری می شود با خانواده‌درمانی مبتنی بر دلبستگی می توان نگرش فرزند نسبت به مادر و شادکامی در نوجوانان تک والد (مادر) را بهبود بخشید.