بررسی رابطه بین انواع سبکهای دلبستگی با دشواری روابط بین فردی در افراد با رگه های شخصیت خودشیفته

نویسندگان

1 دانشجوی کارشناسی ارشد، گروه روانشناسی بالینی، واحد تهران جنوب، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران

2 گروه روانشناسی سلامت، واحد تهران مرکزی، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران

doi
چکیده

پژوهش با هدف بررسی رابطه بین انواع سبک­های دلبستگی با دشواری روابط بین­فردی در افراد با رگه­های شخصیت خودشیفته انجام شد. نوع پژوهش توصیفی و روش آن همبستگی بود. جامعه آماري شامل تمامی دانشجویان شاغل به تحصیل در رشته روانشناسی دانشگاه آزاد اسلامی واحد تهران جنوب در سال تحصیلی 1403-1402 به تعداد 1063 نفر بود که از بین آنها تعداد 144 نفر به روش نمونه­گیری هدفمند انتخاب شد. برای جمع آوری داده­های مورد نیاز از پرسشنامه­های شخصیت خودشیفته آمز و همکاران (2006) ، سبک­های دلبستگی کالینز و رید (1990) و دشواری روابط بین­فردی بارخام و همکاران (1996) استفاده شد. داده­ها با استفاده از آزمون استنباطی ضریب همبستگی پیرسون و رگرسیون چندگانه و بوسیله نرم افزار SPSS 26 تجزیه و تحلیل شد. نتایج نشان­ داد که بین سبک دلبستگی ایمن با دشواری روابط بین­فردی همبستگی منفی معناداری وجود دارد (01 /0> P ). بین سبک دلبستگی اجتنابی و دوسوگرا با دشواری روابط بین­فردی همبستگی مثبت معناداری وجود دارد (01 /0> P ) و 4/44 درصد از واریانس دشواری روابط بین­فردی از طریق سبک­های دلبستگی تبیین شد . با توجه به یافته­های پژوهش می­توان نتیجه گرفت که سبک­های دلبستگی پیش­بین مناسبی برای تعیین دشواری روابط بین­فردی در دانشجویان با رگه­های شخصت خودشیفته می­باشد.