بررسی رابطه بین انواع سبکهای دلبستگی با دشواری روابط بین فردی در افراد با رگه های شخصیت خودشیفته
نویسندگان
1 دانشجوی کارشناسی ارشد، گروه روانشناسی بالینی، واحد تهران جنوب، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران
2 گروه روانشناسی سلامت، واحد تهران مرکزی، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران
doi
چکیده
پژوهش با هدف بررسی رابطه بین انواع سبکهای دلبستگی با دشواری روابط بینفردی در افراد با رگههای شخصیت خودشیفته انجام شد. نوع پژوهش توصیفی و روش آن همبستگی بود. جامعه آماري شامل تمامی دانشجویان شاغل به تحصیل در رشته روانشناسی دانشگاه آزاد اسلامی واحد تهران جنوب در سال تحصیلی 1403-1402 به تعداد 1063 نفر بود که از بین آنها تعداد 144 نفر به روش نمونهگیری هدفمند انتخاب شد. برای جمع آوری دادههای مورد نیاز از پرسشنامههای شخصیت خودشیفته آمز و همکاران (2006) ، سبکهای دلبستگی کالینز و رید (1990) و دشواری روابط بینفردی بارخام و همکاران (1996) استفاده شد. دادهها با استفاده از آزمون استنباطی ضریب همبستگی پیرسون و رگرسیون چندگانه و بوسیله نرم افزار SPSS 26 تجزیه و تحلیل شد. نتایج نشان داد که بین سبک دلبستگی ایمن با دشواری روابط بینفردی همبستگی منفی معناداری وجود دارد (01 /0> P ). بین سبک دلبستگی اجتنابی و دوسوگرا با دشواری روابط بینفردی همبستگی مثبت معناداری وجود دارد (01 /0> P ) و 4/44 درصد از واریانس دشواری روابط بینفردی از طریق سبکهای دلبستگی تبیین شد . با توجه به یافتههای پژوهش میتوان نتیجه گرفت که سبکهای دلبستگی پیشبین مناسبی برای تعیین دشواری روابط بینفردی در دانشجویان با رگههای شخصت خودشیفته میباشد.