فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

این پژوهش با هدف بررسی رابطه بین تعامل مادر-کودک، اضطراب و افسردگی مادر با پرخاشگری دانش آموزان انجام شد. نوع پژوهش توصیفی و روش آن همبستگی بود. جامعه آماری شامل تمامی دانش‌آموزان پسر پایه ششم ابتدایی مدارس آموزش و پرورش ناحیه 1 شهر رشت در سال تحصیلی 1403-1402 به همراه مادرانشان (870) بود که از بین آن‌ها نمونه‌ای به تعداد 205 دانش آموز و 205 نفر مادر به روش نمونه گیری تصادفی خوشه‌ای انتخاب شدند. برای گردآوری داده ها از پرسشنامه‌های پرخاشگری آیزنگ و گلین ویلسون (1975)، ارزیابی رابطه مادر-فرزند روس (1980) و اضطراب و افسردگی هاسپیتال زیگمون و اسنایت (1983) استفاده شد. برای تحلیل داده ها از آزمونهای آماری پارامتریک ضریب همبستگی پیرسون و رگرسیون چندگانه استفاده شد. یافته ها نشان داد بین تعامل مادر-کودک و پرخاشگری دانش آموزان پسر (05/0 P ˂ و 16/0 r =)، بین اضطراب مادر و پرخاشگری دانش‌آموزان (05/0 P ˂ و 24/0 r =) و بین افسردگی مادر و پرخاشگری دانش‌آموزان پسر (05/0 P ˂ و 19/0 r =) رابطه معنی‌دار وجود دارد و مجموعاً 6/14 درصد تغییرات پرخاشگری دانش‌آموزان پسر با سه متغیر مذکور تبیین می‌گردد. بر اساس یافته‌های مذکور می‌توان نتیجه‌گیری کرد که بهبود تعامل مادر-کودک و کاهش اضطراب و افسردگی مادر سبب کاهش پرخاشگری فرزندان پسر می‌گردد.