طراحی مدل پیش‌بینی خودناتوانمندسازی تحصیلی بر اساس باورهای فراشناختی با نقش میانجی تنظیم هیجان شناختی دانشجویان

نویسندگان

1 دانشجوی دکتری، گروه روانشناسی، واحد تهران شمال، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران

2 استادیار گروه روانشناسی، دانشکده علوم انسانی، دانشگاه جامع امام حسین (ع)، تهران، ایران

3 استادیار گروه روانشناسی، دانشکده علوم انسانی، دانشگاه جامع امام حسین (ع)، تهران، ایران

doi
چکیده

پژوهش حاضر با هدف طراحی مدل پیش‌بینی خودناتوانمندسازی تحصیلی بر اساس باورهای فراشناختی با نقش میانجی تنظیم هیجان شناختی دانشجویان انجام شد. نوع پژوهش توصیفی-همبستگی بود. جامعه آماری شامل تمامی دانشجویان رشته روانشناسی دانشگاه آزاد اسلامی واحد تهران شمال در سال تحصیلی 1403-1402 بود که از بین آن­ها تعداد 235 نفر به روش نمونه­گیری تصادفی طبقه­ای انتخاب شد. برای جمع­آوری داده­ها از پرسشنامه­های خودناتوان­سازی ( SHQ ) میگدلی و همکاران ، 2001)، باورهای فراشناختی ( MBQ ) ولز و کاتر-هایتن (2004) و تنظیم هیجان شناختی ( CERQ ) گارانفسکی و همکاران ، 2001) استفاده شد. داده­ها با استفاده از آزمون­های آماری همبستگی پیرسون و معادلات ساختاری تجزیه­ و تحلیل ش د. نتایج نشان داد که باورهای فراشناختی بر خودناتوانمندسازی تحصیلی دانشجویان اثر مستقیم داشت (001/0 p˂ ). هم­چنین باورهای فراشناختی بر خودناتوانمندسازی تحصیلی دانشجویان اثر غیرمستقیم داشت (001/0 p˂ ). یافته­ها نشان داد که باورهای فراشناختی با نقش میانجی تنظیم هیجان شناختی پیش­بین مناسبی برای خودناتوانمندسازی تحصیلی در دانشجویان است.