تحلیل و طراحی الگوی نوین آموزش مجازی در مدارس ایران در دوران پاندمی: مطالعه موردی تهران در شرایط شیوع بیماری‌های فراگیر

نویسندگان

1 استادیار گروه مدیریت آموزشی، واحد رودهن، دانشگاه آزاد اسلامی، رودهن، ایران

2 استادیار گروه مدیریت آموزشی، واحد رودهن، دانشگاه آزاد اسلامی، رودهن، ایران

3 دانشجوی دکتری برنامه‌ریزی درسی، گروه علوم تربیتی، واحد رودهن، دانشگاه آزاد اسلامی، رودهن، ایران

doi
10.82935/PSYEDU.2025.1200677
چکیده

این پژوهش به تحلیل و طراحی الگوی آموزش مجازی در مدارس ایران در دوران شیوع بیماری‌های فراگیر، با تمرکز بر تهران در دوره کرونا می‌پردازد. هدف اصلی تحقیق، ارائه مدلی بهینه برای آموزش آنلاین به‌منظور مواجهه با چالش‌های دوران پاندمی و بررسی فرصت‌ها و محدودیت‌های فناوری‌های آموزشی در این شرایط است. این مطالعه از نوع کاربردی بوده و با رویکرد آمیخته-اکتشافی انجام شده است. جامعه آماری تحقیق شامل اعضای هیئت علمی دانشگاه آزاد اسلامی در حوزه‌های مدیریت آموزشی و برنامه‌ریزی درسی است که از طریق روش نمونه‌گیری هدفمند و گلوله‌برفی انتخاب شده‌اند. داده‌ها با استفاده از مصاحبه‌های نیمه‌ساختاریافته گردآوری شده و تحلیل آن‌ها به کمک روش میک‌مک و مدل‌سازی ساختاری تفسیری صورت گرفته است. یافته‌ها نشان می‌دهند که اثربخشی الگوی آموزش آنلاین در سطح متوسط به بالا ارزیابی شده و عواملی نظیر حضور فعال دانش‌آموزان و گروه‌بندی آن‌ها در فرآیند یادگیری نقش مهمی در بهبود نتایج آموزشی دارند. همچنین، بازنگری در اهداف برنامه درسی آنلاین و روش‌های ارزشیابی ضروری به نظر می‌رسد. نتایج این پژوهش بر ضرورت برنامه‌ریزی دقیق و بهره‌گیری بهینه از فناوری‌های آموزشی برای ارتقای کیفیت آموزش آنلاین تأکید دارند. بهینه‌سازی منابع دیجیتال و توسعه روش‌های ارزشیابی نیز به‌عنوان راهکارهای کلیدی برای بهبود اثربخشی آموزش مجازی در دوران بحران‌های بهداشتی مطرح شده‌اند.