پیش بینی خود ناتوانمندسازی تحصیلی بر اساس طرحواره های ناسازگار اولیه و تنظیم هیجان شناختی در دانشجویان
نویسندگان
1 استادیار گروه روانشناسی، دانشکده علوم انسانی، دانشگاه جامع امام حسین (ع)، تهران، ایران
2 دانشجوی دکتری روان شناسی تربیتی، گروه روانشناسی، واحد تهران شمال، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران
3 استادیار گروه روانشناسی، دانشکده علوم انسانی، دانشگاه جامع امام حسین (ع)، تهران، ایران
doi
10.82935/PSYEDU.2025.1187963چکیده
پژوهش حاضر با هدف پیشبینی خود ناتوانمندسازی تحصیلی بر اساس طرحوارههای ناسازگار اولیه و تنظیم هیجان شناختی در دانشجویان انجام شد. نوع پژوهش توصیفی-همبستگی بود. جامعه آماری شامل تمامی دانشجویان رشته روانشناسی دانشگاه آزاد اسلامی واحد تهران شمال در سال تحصیلی 1403-1402 بود که از بین آنها تعداد 235 نفر به روش نمونهگیری تصادفی طبقهای انتخاب شد. برای جمعآوری دادهها از پرسشنامههای خودناتوانسازی ( SHQ ) میگدلی و همکاران ( 2001)، طرحوارههای ناسازگار اولیه ( PISQ ) يانگ (1998) و تنظیم هیجان شناختی ( CERQ ) گارانفسکی و همکاران ( 2001) استفاده شد. دادهها با استفاده از همبستگی پیرسون و رگرسیون چندگانه تجزیه و تحلیل شد. نتایج نشان داد بین طرحوارههای ناسازگار اولیه و تنظیم هیجان شناختی با خود ناتوانمندسازی تحصیلی دانشجویان همبستگی معناداری وجود دارد (05 /0> P ). نتایج تحلیل رگرسیون نشان داد 22 درصد از خود ناتوانمندسازی تحصیلی از طریق طرحوارههای ناسازگار اولیه و تنظیم هیجان شناختی تبیین میشود. با توجه به یافتههای پژوهش میتوان نتیجه گرفت که طرحوارههای ناسازگار اولیه و تنظیم هیجان شناختی پیشبین مناسبی برای خود ناتوانمندسازی تحصیلی دانشجویان است.