پیش بینی خود ناتوانمندسازی تحصیلی بر اساس طرحواره های ناسازگار اولیه و تنظیم هیجان شناختی در دانشجویان

نویسندگان

1 استادیار گروه روانشناسی، دانشکده علوم انسانی، دانشگاه جامع امام حسین (ع)، تهران، ایران

2 دانشجوی دکتری روان شناسی تربیتی، گروه روانشناسی، واحد تهران شمال، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران

3 استادیار گروه روان‌شناسی، دانشکده علوم انسانی، دانشگاه جامع امام حسین (ع)، تهران، ایران

doi
10.82935/PSYEDU.2025.1187963
چکیده

پژوهش حاضر با هدف پیش­بینی خود ناتوانمندسازی تحصیلی بر اساس طرحواره­های ناسازگار اولیه و تنظیم هیجان شناختی در دانشجویان انجام شد. نوع پژوهش توصیفی-همبستگی بود. جامعه آماری شامل تمامی دانشجویان رشته روانشناسی دانشگاه آزاد اسلامی واحد تهران شمال در سال تحصیلی 1403-1402 بود که از بین آن­ها تعداد 235 نفر به روش نمونه­گیری تصادفی طبقه­ای انتخاب شد. برای جمع­آوری داده­ها از پرسشنامه­های خودناتوان­سازی ( SHQ ) میگدلی و همکاران ( 2001)، طرحواره­های ناسازگار اولیه ( PISQ ) يانگ (1998) و تنظیم هیجان شناختی ( CERQ ) گارانفسکی و همکاران ( 2001) استفاده شد. داده­ها با استفاده از همبستگی پیرسون و رگرسیون چندگانه تجزیه و تحلیل شد. نتایج نشان­ داد بین طرحواره­های ناسازگار اولیه و تنظیم هیجان شناختی با خود ناتوانمندسازی تحصیلی دانشجویان همبستگی معناداری وجود دارد (05 /0> P ). نتایج تحلیل رگرسیون نشان داد 22 درصد از خود ناتوانمندسازی تحصیلی از طریق طرحواره­های ناسازگار اولیه و تنظیم هیجان شناختی تبیین می­شود. با توجه به یافته­های پژوهش می­توان نتیجه گرفت که طرحواره­های ناسازگار اولیه و تنظیم هیجان شناختی پیش­بین مناسبی برای خود ناتوانمندسازی تحصیلی دانشجویان است.