اثربخشی درمان شناختی-رفتاری بر بهزیستی ذهنی و شفقت به خود در دختران مبتلا به اختلال ملال پیش از قاعدگی

نویسندگان

1 استادیار گروه روانشناسی، واحد رشت، دانشگاه آزاد اسلامی، رشت، ایران.

2 استادیار گروه روانشناسی، واحد اردبیل، دانشگاه آزاد اسلامی، اردبیل، ایران.

3 دانشجوی دکتری، گروه روانشناسی، واحد اردبیل، دانشگاه آزاد اسلامی، اردبیل، ایران

4 استادیار، گروه روانشناسی، دانشکدۀ علوم تربیتی و روان¬شناسی، دانشگاه پیام نور، تهران، ایران.

doi
10.82935/PSYEDU.2025.1196583
چکیده

اختلال ملال پیش از قاعدگی، نوع شدیدی از اختلال پیش از قاعدگی است که منجر به بروز علائم فیزیکی، روانی و شناختی قابل پیش­بینی مشخص می‌شود. هدف اصلی مطالعه، بررسی اثربخشی درمان شناختی-رفتاری بر بهزیستی ذهنی و شفقت به خود در دختران مبتلا به اختلال ملال پیش از قاعدگی بود. روش پژوهش حاضر شبه­آزمایشی با طرح پیش­آزمون-پس­آزمون با گروه کنترل بود. از جامعه آماری دختران مبتلا به اختلال ملال پیش از قاعدگی دانشگاه آزاد واحد تالش درسال 1402 محدوده سنی 18 تا 25 سال، تعداد 40 نفر به روش نمونه‌گیری در دسترس انتخاب و بصورت تصادفی در یک گروه 20 نفره آزمایش و یک گروه 20 نفره کنترل گمارده شدند. گروه آزمایش مداخله درمان شناختی- رفتاری طی دو ماه در 8 جلسة 2 ساعته هفته­ای 1 جلسه دریافت کردند و گروه کنترل هيچ درماني را دريافت ننمود. جهت جمع­آوری داده­ها  از پرسشنامه ابزار غربالگری ملال پیش از قاعدگی (PSST) توسط استینر و همکاران (2003)، بهزیستی­ذهنی (SWS) کی­یز و ماگیار - مو (۲۰۰۳) و  پرسشنامه فرم بلند شفقت به خود ((SCS-LF نف و همکاران، (2003) پیش از آغاز درمان و پس از پایان جلسات استفاده شد. داده­های حاصل با استفاده از تحلیل کوواریانس چند متغیره تحلیل شدند. نتایج نشان داد که درمان شناختی- رفتاری در گروه آزمایش نسبت به گروه کنترل، بهزیسنی­ذهنی و شفقت به خود در دختران مبتلا به اختلال ملال پیش از قاعدگی معنادار بود (05/0sig>). بر این اساس، درمان شناختی- رفتاری مداخله­ای مؤثر در دختران مبتلا به اختلال ملال پیش از قاعدگی می ­باشد.