بررسی و مقایسه تاثیر تمرین مقاومتی به روش هرمی، هرمی دوگانه و هرمی معکوس بر برخی شاخص‌های فیزیولوژیکی بازیکنان والیبال دختر

نویسندگان

1 استاد دانشگاه رشته بیومکانیک ورزشی دانشگاه محقق اردبیل

2 کارشناس ارشد رشته فیزیولوژی ورزشی از دانشگاه محقق اردبیلی و دبیر تربیت بدنی

3 کارشناس ارشد آموزش زبان انگلیسی و دبیر آموزش و پرورش

4 رییس دانشکده علوم تربیتی و روانشناسی و استاد فیزیولوژی ورزش دانشگاه محقق اردبیلی

doi
چکیده

در تحقیقات پیشین، اهمیت تمرینات مقاومتی در تمام رشته های ورزشی به اثبات رسیده است، هدف از این پژوهش، بررسی و مقایسه اثر سه الگوی تمرین مقاومتی هرمی، هرمی دوگانه و هرمی معکوس بر قدرت بیشینه، هایپرتروفی و درصد چربی بازیکنان والیبال دختر است. بدین منظور، 22 والیبالیست عضو تیم زیر 16 سال استان اردبیل بصورت غیر تصادفی انتخاب شده و در چهار گروه کنترل (سن: 17/1±28/15سال، وزن: 83/14±08/59 کیلوگرم)، تمرین مقاومتی با الگوی هرمی (سن: 67/0±13/15 سال، وزن: 16/5±01/56 کیلوگرم)، هرمی معکوس (سن: 85/1±14/15 سال، وزن: 70/8±95/54 کیلوگرم) و هرمی دوگانه (سن: 96/0±44/15 سال، وزن: 25/5±72/56 کیلوگرم) قرار گرفتند. آزمودنی ‌های گروه‌های تمرین به مدت شش هفته و هفته‌ای سه جلسه در برنامه تمرین مقاومتی شرکت کردند. قبل و پس از شش هفته قدرت بیشینه (یک تکرار بیشینه حرکات تمرینی)، هایپرتروفی (سطح مقطع عضلات بازو) و درصد چربی زیرپوستی آزمودنی‌ها اندازه‌گیری شد. یافته‌ها حاکی از افزایش معنادار یک تکرار بیشینه آزمودنی‌های سه گروه تمرین پس از شش هفته تمرین بود o.o5)>(P، براساس آزمون تعقیبی LSD تغییرات بین گروه‌ها معنادار بود و بیشترین افزایش به ترتیب متعلق به گروه هرمی دوگانه، هرمی معکوس و هرمی بود 0.05)>(P. همچنین، میانگین تغییرات سطح مقطع عضله بازو و درصد چربی زیر جلدی سه گروه تفاوت معناداری وجود نداشت. نتایج این پژوهش نشان می‌دهد، تمرین مقاومتی به روش هرمی دوگانه در بهبود قدرت بیشینه موثرتر از روش هرمی است و به نظر می‌رسد افزایش قدرت بیشینه ناشی از سازو کارهای عصبی است، زیرا عوامل انتروپومتریک تغییری نداشتند.