اثرگذاری حس تعلق به مکان مرکز نگهداری سالمندان برارتقاء کیفیت زندگی آنها برپایة مدل تلفیقی ونتگوت
نویسندگان
1 استادیار، دانشکده معماری و شهرسازی، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد اصفهان (خوراسگان)، اصفهان، ایران.
2 استادیار،گروه روانپزشکی،بیمارستان گلستان،دانشگاه علوم پزشکی جندی شاپور اهواز، اهواز ،ایران.
3 دانشجوی دکتری معماری، گروه معماری، واحد اصفهان (خوراسگان)، دانشگاه آزاد اسلامی، اصفهان، ایران.
4 دانشیارگروه معماری، واحد اصفهان (خوراسگان)، دانشگاه آزاد اسلامی، اصفهان، ایران.
doi
چکیده
جمعیت سالمندان در کشور ایران در حال افزایش است. بهبود کیفیت زندگی آنها از طریق طرحهایی مانند«شهرهای دوستدار سالمندان» در حال پیگیری است. تغییر ساختار خانواده و افزایش تقاضا برای مراکز نگهداری سالمندان به چالشهایی در کیفیت زندگی این افراد منجر شده است. لذا حس تعلق به مکان، که شامل ابعاد عینی و ذهنی است، میتواند به بهبود وضعیت روانی وجسمانی سالمندان کمک کند. این پژوهش به بررسی تأثیر حس تعلق بر کیفیت زندگی سالمندان در مرکز نگهداری میپردازد. تحقیق به روش ترکیبی(کیفی وکمی) انجام شده است. در بخش کیفی،مطالعات کتابخانهای و مصاحبههای شفاهی با سالمندان و در بخش کمی، پرسشنامهای بر اساس طیف لیکرت طراحی و دادهها با نرمافزار SPSS تحلیل شدهاند. همچنین، نظرات کارشناسان برای تطبیق مؤلفهها با مدل تلفیقی ونتگوت جمعآوری شده است.یافته ها حاکی از آن است که مؤلفة حس تعلق به مکان در مرکز نگهداری سالمندان در دو بعد عینی و ذهنی بر کیفیت زندگی سالمندان تأثیرگذار می باشد. همچنین مؤلفه حس تعلق بعد عینی بر هنجارهای فرهنگی و پتانسیل های زندگی و مؤلفه حس تعلق بعد ذهنی بر شادی و مسرت،رضایت از زندگی و هدفمندی از دسته بندی مدل تلفیقی ونتگوت وابسته است. نتایج حاصل شده، به ترتیب تأثیرگذاری بیان می کند، که مولفة حس تعلق بعد عینی شامل:توجه به تأمین فضایی،سازمان دهی فضایی،خوانایی،... ومؤلفة حس تعلق بعد ذهنی شامل: درنظرگرفتن حس همکاری، تداعی خاطرات،امنیت ذهنی،... بر کیفیت زندگی سالمندان برطبق مدل تلفیقی ونتگوت تأثیرگذار می باشد.
