شناسایی نقاط مستعد گردشگری در مناطق عشایری ییلاقات شمال تبریز و ورزقان با کاربرد آنالیز تشخیصی
نویسندگان
doi
چکیده
هدف این تحقیق، شناسایی نقاط مستعد گردشگری در مناطق عشایری با کاربرد شیوه آنالیز تشخیصی است . مبنای گردآوری اطلاعات ،روشهای اسنادی، مشاهده منطقه، مصاحبه با عشایر و کارشناسان و نیز سنجش پرسشنامه ای است ؛ این پرسشنامه -حاوی متغیرهای لازم برای تحلیل –با مطالعه میدانی پژوهشگر و نظارت کارشناسان اداره کل امور عشایر و محیط زیست استان تنظیم و تکمیل و وارد فرایند تحلیل شد. متغیر وابسته این مطالعه، متغیر دو وجهی عضو بودن مناطق در دو گروه مناطق گردشگرپذیر (شاهد) و مناطق مطالعه است.این روش نشانگر حاصل ترکیب دو یا چند متغیر مستقل است که در تبیین وجوه اختلاف دو یا چند گروه، کارآمد است . در تحلیل نهایی داده ها،عدد 414/53 برای شاخص تشخیص مناطق گردشگری و مناطق مستعد گردشگری-بر مبنای هشت متغیر- برآورد گردید؛این متغیرهای هشت گانه عبارتنداز: میزان اطلاع رسانی، میزان اشتهار منطقه، اطلاعات مردم از منطقه، وجود خدمات گردشگری، کیفیت مسیر دسترسی، وجود نقشه مسیر، دسترسی به آب برای شستشو و دسترسی به آب آشامیدنی سالم .بر اساس این شاخص، 4 منطقه از 5 منطقه هدف دارای چنین ظرفیتی شناسایی گردیدند.