شناسایی گزاره های شهرسازی مشارکتی در نظام برنامه ریزی شهری ایران
نویسندگان
1
2 عضو هیأت علمی دانشگاه علم و صنعت ایران
3 استادیار گروه شهرسازی و برنامه ریزی شهری دانشکده هنر و معماری دانشگاه آزاد اسلامی واحد تهران غرب
doi
چکیده
برنامهریزی شهری در ایران بهویژه در حوزه شهرسازی مشارکتی با چالشهایی جدی مواجه است. هدف مقاله شناسایی موانع اجرایی، فرهنگی و قانونی موجود و ارائه راهکارهای عملیاتی برای تقویت مشارکت مردمی در تصمیمگیریهای شهری است. نتایج این مقاله نشان داد که در نظام برنامهریزی شهری ایران، مشارکت مردمی هنوز بهطور کامل در تصمیمگیریها دخالت ندارد. مهمترین موانع شامل ضعف در هماهنگی میان نهادهای دولتی و محلی، محدودیتهای فرهنگی و اجتماعی، و نارساییهای قانونی است که مانع از تحقق اهداف شهرسازی مشارکتی میشود. همچنین، قوانین موجود در ایران برای تسهیل مشارکت عمومی بهطور کامل بهکار گرفته نمیشوند و نیاز به اصلاح دارند. نتیجهگیری این مقاله آن است که برای تحقق اهداف شهرسازی مشارکتی در ایران، باید ساختارهای مدیریتی و قانونی بازنگری شوند. اصلاح قوانین و مقررات، تقویت نهادهای محلی با افزایش ظرفیتهای فنی و منابع مالی، و ایجاد بسترهای مناسب برای مشارکت بیشتر شهروندان در فرآیندهای تصمیمگیری شهری، از جمله راهکارهای مؤثر برای گسترش مشارکت مردمی و بهبود کیفیت زندگی شهری است. این مقاله تأکید دارد که تنها از طریق همکاری مؤثر میان نهادهای دولتی، مردمی و خصوصی میتوان به اهداف شهرسازی مشارکتی دست یافت.
