بررسی ارتباط بین فرم شهری و مصرف انرژی در سکونتگاههای شهری (مطالعه موردی: شهر قزوین)
نویسندگان
1 دانشجو کارشناسی ارشد برنامهریزی شهری، دانشگاه گیلان، رشت، ایران
2 استادیار شهرسازی دانشگاه گیلان، رشت، ایران
doi
10.22054/urdp.2022.65476.1406چکیده
با توجه به روند گرم شدن کره زمین و افزایش روزافزون میزان انتشار گازهای گلخانهای و وابستگی افراد به خودروی شخصی، لزوم توجه بیشتر متخصصین شهری بالأخص برنامه ریزان شهری به تأثیر شاخصهای فرم شهری و شاخصهای اقتصادی- اجتماعی بر مصرف انرژی و رفتارهای ترافیکی شهروندان، بیشازپیش مشخص میشود. در این میان فرم شهر با شاخصهایی چون تراکم، اختلاط کاربری، طراحی، فاصله تا حملونقل عمومی و فاصله تا مرکز شهر یکی از مهمترین عوامل تعیینکننده در الگوهای سفر ساکنین است. تحقیق حاضر در زمرۀ پژوهشهای کاربردی و با 1000 حجم نمونه و بهمنظور بررسی ارتباط شاخصهای فرم شهری و شاخصهای اقتصادی- اجتماعی و رفتار سفر خانوار بر میزان فاصله سفر خانوار و VKT[1] در سطح نواحی ترافیکی شهر قزوین انجامشده است. در این پژوهش از روشهای آماری همبستگی پیرسون و رگرسیون چند متغیره استفادهشده است. نتایج تحلیل بیانکننده این است که متغیرهای فرم شهری و متغیرهای اقتصادی- اجتماعی و رفتار سفر خانوار تا 23 درصد بر میزان مسافت طی شده توسط خودروی شخصی، تا 33 درصد بر میزان فاصله سفر خانوار و تا حدود 17 درصد بر فاصله سفر کاری خانوارها تاثیرگذارند. در این پژوهش فاصله تا مرکز شهر (با ضریب بتا،217/0) مهمترین متغیر فرم شهری بر میزان VKT و عامل مالکیت وسیله نقلیه نیز (با ضریب بتا، 243/0) مؤثرترین متغیر اقتصادی بر میزان VKT میباشد. [1]. Vehicle Kilometer Travel