تأثیر مدیریت خطر بر اضطراب آسیب‌های ورزشی با نقش میانجی رفتار ایمنی شناگران

نویسندگان

1 کارشناس ارشدآسیب شناسی و حرکات اصلاحی دانشکده تربیت بدنی و علوم ورزشی، واحد کرج، دانشگاه آزاداسلامی، کرج ، ایران

2 استادگروه مدیریت ورزشی واحد کرج،دانشگاه آزاد اسلامی ،کرج،ایران

3 استاد گروه مدیریت ورزشی، واحد کرج، دانشگاه آزاد اسلامی ، کرج، ایران

doi
چکیده

هدف از تحقیق حاضر بررسی تاثیر مدیریت خطر بر اضطراب آسیب های ورزشی با نقش میانجی رفتار ایمنی شناگران استان البرز بود. پژوهش حاضر به لحاظ هدف کاربردی و از نوع تحقیقات توصیفی- همبستگی است. جامعه آماری شامل کلیه شناگران استان البرز در رده سنی بزرگسالان بود. با توجه به نامشخص بودن تعداد شناگران برای انتخاب نمونه آماری از استان البرز از نظر جغرافیایی به 5 بخش شمال، جنوب، غرب، شرق و مرکز تقسیم شد. در نهایت تعداد 200 شناگر نمونه آماری را به روش سهل الوصول تشکیل دادند. از پرسشنامه مدیریت خطر آرون (2004)، رفتار ایمنی مارتینز- کورکولز و همکاران (2011)، اضطراب آسیب ورزشی اسمیت و همکاران (2006) برای اندازه گیری متغیرهای تحقیق استفاده شد. برای بررسی شاخص‌های پایایی ترکیبی، آلفای کرونباخ، روایی واگرا و همگرا و مدل‌سازی معادلات‌ساختاری از نرم‌افزارهای اس.پی.اس.اس نسخه 23 و پی.ال.اس نسخه 2 استفاده شد. نتایج تحقیق نشان داد که مدیریت خطر و رفتار ایمنی بر اضطراب آسیب های ورزشی شناگران استان البرز تاثیر منفی دارد.