مقایسه انگیزش شغلی کارکنان حوزه تربیت بدنی و سلامت در نیروهای مسلح بر اساس نظریه هرزبرگ
نویسندگان
1 دانشجوی دکتری، گروه مدیریت راهبردی، دانشگاه عالی دفاع ملی، تهران، ایران
2 استادیار،گروه مدیریت راهبردی، دانشگاه عالی دفاع ملی، تهران، ایران.
doi
10.71865/jsports.2022.2207-1004چکیده
هدف تحقیق حاضر مطالعه تطبیقی انگیزش شغلی کارکنان حوزه تربیت بدنی و سلامت در نیروهای مسلح بر اساس نظریه هرزبرگ بود. روش پژوهش توصیفی بوده، و جامعه مورد مطالعه شامل کلیه کارکنان حوزه ورزش دو و میدانی و هندبال نیروهای مسلح میباشد. کل جامعه آماری یعنی 33 نفر، به عنوان نمونه تحقیق انتخاب شدند. برای جمعآوری اطلاعات از دو پرسشنامه محققساخته اطلاعات فردی و پرسشنامه اختصاصی جهت تعیین اولویتهای انگیزشی- بهداشتی استفاده گردید. پرسشنامهها برای اعتباریابی به متخصصان مربوطه ارائه گردید. برای محاسبه پایایی پرسشنامه از روش آماری آلفای کرونباخ استفاده شد که ضریب پایایی آن 88/0 محاسبه گردید. دادهها با روش آمار توصیفی، ضریب همبستگی اسپیرمن، آزمون کلموگروف اسمیرنف و آزمون t مستقل، تجزیه و تحلیل شدند. یافتههای پژوهش حاکی از آن است که در هر دو حوزه ورزش هندبال و دو ومیدانی، وجود تعهد و مسئولیت در محیط کار، از بیشترین اولویت انگیزش شغلی برخوردار بود و در زمینه عوامل بهداشتی، نحوه ارتباط با دیگران در حوزه ورزش دو و میدانی و نحوه سرپرستی و نظارت شغلی در حوزه ورزش هندبال، از مهمترین موارد بودند، حقوق و مزایا و امنیت شغلی در رده آخر اولویت بهداشتی قرار گرفتند. بین عوامل انگیزشی و بهداشتی در سطح معناداری 01/0، همبستگی وجود داشت. همچنین همبستگی معکوسی در سطح 05/0 بین تحصیلات و عوامل انگیزشی و بهداشتی شغلی وجود مشاهده شد. بین عوامل انگیزشی در حوزه ورزش دو و میدانی و هندبال نیروهای مسلح، تفاوت معناداری دیده نشد، در صورتی که بین عوامل بهداشتی در این دو حوزه ورزشی، در سطح 05/0 تفاوت معناداری مشاهده شد.