انسان در صحیفۀ سجادیه
نویسندگان
1
2
doi
چکیده
صحیفۀ سجادیه از اندک آثار بازماندۀ سدۀ نخست هجری است. با وجود آن که تا کنون مطالعات درون دینی متعددی در بارۀ معارف مندرج در این اثر صورت گرفته است، کمتر کوششی میتوان سراغ داد که از رویکردی توصیفی، چارچوب کلی اندیشههای مندرج در آن را بازنمایاند. چنین تلاشهایی از جهات مختلف ضروری است. از نگاهی تاریخی، بازشناسی اندیشههای مندرج در صحیفۀ سجادیه میتواند برای شناخت بهتر گفتمان سیاسی و فرهنگی حاکم در سدۀ نخست هجری، خاصه عصر تابعین بسیار مفید باشد. گذشته از این، میتوان از طریق مقایسۀ اندیشههای بازتابیده در متن صحیفه با هر آنچه در بارۀ اندیشههای رایج در آن عصر میدانیم، دلایل و مستنداتی در تأیید اصالت صحیفه نیز بیابیم. در این مطالعه کوشش شده است نگرش بازتابیده به انسان در این اثر بازشناسی، و درک بازتابیده در آن از ماهیت، استعدادها، نقاط ضعف و ویژگیهای دیگر کاویده انسان شود. چنین کوششی افزون بر آن که گامی برای حصول دستاوردهای پیش گفته است، میتواند به بازخوانی اندیشۀ اخلاقی مندرج در این اثر نیز یاری رساند.
