کارآمدی جمعی براساس سبکهای شخصیتی مربیان رشته کشتی: با تأکید بر نقش مداخلهگر اضطراب اجتماعی
نویسندگان
1 کارشناسی ارشد، گروه روانشناسی ورزشی، موسسه آموزش عالی طلوع مهر، قم، ایران
doi
10.71865/jsports.2023.2212-1024چکیده
کارآمدی جمعی به عنوان باورهای مشترک یک گروه درباره ظرفیتهای گروه در سامان بخشیدن و انجام اعمالی که برای رسیدن به پیشرفت مطلوب مورد نیاز است، در نظر گرفته میشود. هدف پژوهش حاضر بررسی کارآمدی جمعی براساس سبک های شخصیتی مربیان رشته کشتی با تأکید بر نقش مداخلهگر اضطراب اجتماعی بود. این پژوهش از نظر هدف کاربردی و راهبرد آن توصیفی از نوع همبستگی می باشد. جامعه آماری پژوهش شامل کلیه مربیان رشته کشتی شهر تهران به تعداد 510 نفر بودند که از بین آنها 220 نفر با استفاده از فرمول کوکران و با روش نمونه گیری تصادفی ساده به عنوان حجم پژوهش انتخاب شدند. ابزار گردآوری اطلاعات، پرسشنامه اضطراب اجتماعی ایلینا جرابک (۱۹۹۶)، پرسشنامه پنج عاملی شخصیت نئو و پرسشنامه خودکارآمدی جمعی شرر و همکاران (1982) شامل 102 پرسش بود. جهت تجزیه و تحلیل داده های پژوهش از آزمون رگرسیون و همبستگی و از نرم افزار SPSS نسخه 22 استفاده شد. نتایج پژوهش نشان می دهد که کارآمدی جمعی براساس اضطراب اجتماعی و سبک های شخصیتی مربیان رشته کشتی قابل پیشبینی است. بنابراین، احتمالاً کارآمدی جمعی میتواند در برقراری ارتباط اجتماعی با هدف موفقیت در بین مربیان کشتی مؤثر باشد.