فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

عصاره دانه انگور سیاه (GSE) جزء مکمّل‌هایی محسوب می‌شود که با دارا بودن خواص فلاونوئیدی، آثار ضدّ اکسایشی بسیار قوی دارد که می‌تواند از بروز آسیب‌های سلولی جلوگیری و یا از شدت آن بکاهد. در این راستا، هدف مطالعه حاضر، بررسی پاسخ شاخص‌های استرس اکسیداتیو به مکمّل‌دهی عصاره دانه انگور و تمرینات مقاومتی در بدنسازان بود. این تحقیق در قالب طرح نیمه‌تجربی، در دو گروه مکمّل و کنترل، با خون‌گیری در دو نوبت قبل و بعد از مصرف مکمّل، به‌صورت دوسویه کور انجام شد. جامعه آماری مطالعه حاضر را ۲۴ ورزشکار بدنساز مرد با دامنه سنّی ۱۹-۱۵ سال تشکیل می‌دهند، که به دو گروه مکمّل و دارونما تقسیم شدند. در هر یک از نوبت‌های خون‌گیری به‌صورت ناشتا حدود ۵ میلی‌لیتر خون از آزمودنی‌ها گرفته شد. اندازه‌گیری شاخص‌های خونی شامل ظرفیت ضد اکسایشی (TAC) و مالون دی آلدهید (MDA) و کراتین کیناز (CK) و لاکتات دهیدروژناز (LDH) بود. نرمال بودن توزیع داده‌ها با استفاده از آزمون‌های شاپیرو-ویلک انجام شد. داده‌های جمع‌آوری‌ شده به‌وسیله آزمون آماری تی‌وابسته در سطح معناداری پنج درصد تجزیه و تحلیل شدند. یافته‌ها نشان داد که انجام تمرینات مقاومتی بدنسازی باعث افزایش معنادار شاخص‌های آسیب سلولی (کراتین کیناز و لاکتات دهیدروژناز) و شاخص مالون دی آلدهید، و کاهش معنادار ظرفیت آنتی‌اکسیدانی تام گردید (05/0>P). مصرف عصاره دانه انگور باعث افزایش ظرفیت آنتی‌اکسیدانی تام شد. انجام فعالیت‌های بدنسازی باعث افزایش شاخص‌های آسیب ‌سلولی و استرس ‌اکسیداتیو می‌گردد که مصرف عصاره دانه انگور (۱۰۰ میلی‌گرم در روز) باعث افزایش ظرفیت آنتی‌اکسیدانی تام در مردان بدنساز می‌شود.