تدوین مدل مشارکت ورزشی در دوران پاندمی کووید 19
نویسندگان
1 دکتری، گروه مدیریت ورزشی، دانشکده تربیت بدنی و علوم ورزشی، واحد تهران مرکزی، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران
2 دانشیار، گروه مدیریت ورزشی، دانشکده تربیت بدنی و علوم ورزشی، واحد تهران مرکزی، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران.
3 استادیار، گروه مدیریت ورزشی، دانشکده تربیت بدنی و علوم ورزشی، واحد تهران مرکزی، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران.
4 استادیار، گروه مدیریت ورزشی، دانشکده تربیت بدنی و علوم ورزشی، واحد تهران مرکزی، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران.
doi
10.71865/jsports.2024.2309-1060چکیده
هدف تحقیق حاضر، تدوین مدل مشارکت ورزشی در دوران پاندمی کووید 19 بود. روش تحقیق بهصورت آمیخته (کیفی ـ کمّی) میباشد. جامعه آماری بخش کیفی، اساتید مدیریت ورزشی، مدیران، کارشناسان و باشگاهداران اجرایی در ورزش بودند که انتخاب آنها بهصورت هدفمند ـ گلوله برفی انجام شد. جامعه آماری بخش کمّی شامل مشتریان، شهروندان ورزشکار و غیرورزشکار باشگاههای خصوصی استان تهران بودند که بهصورت نمونهگیری در دسترس، 384 نفر به عنوان نمونه آماری انتخاب شدند. در بخش کیفی از نظریه دادهبنیاد برای مدل پارادایمی تحقیق و در بخش کمّی از معادلات ساختاری با استفاده از نرمافزار PLS استفاده شد. نتایج تحقیق نشان داد که مقولهها در قالب 17 مقوله، 76 کد مفهومی، شش مدل پارادایمی بهصورت موجبات شرایط علّی، مقوله اصلی، زمینهای، مداخلهگر، راهبردها و پیامدها جای گرفتند. نتایج نشان داد که عوامل انگیزشی ازجمله شرایط زمینهای مشارکت ورزشی در دوران کووید 19 هستند. در این راستا، اعطای مشوقها توسط آموزش و تشویق سازمانها برای کارکنان، مشوقهای شهرداری و ایجاد جوایز برای مشارکت ورزشی میتواند عامل انگیزشی برای اقشار مختلف برای حضور در برنامههای ورزشی باشد.
